VEÍCULOS DE ANTIGAMENTE
Eram uma vez os tempos onde poucas pessoas viajavam. Principalmente por causa das dificuldades de se tomar uma carona ou embarcar num ônibus.
Os ônibus eram raros e só raras vezes atravessavam a colônia. Quem então precisava pegá-los, tinha que se preparar para perder um bom tempo com conversa fiada em frente às paradas de ônibus. Quem então viajava para a cidade, tinha que ficar sentado ou de pé no ônibus de duas a três horas até que ele chegasse lá cheio de vida e cheio de grandes negócios.
Existiam então os homens que viajavam quase toda a semana. Eles já tinham começado seus negócios e ir para frente só com estes negócios e a boa vontade era difícil. Muito era feito então... debaixo das cobertas.
Naqueles tempos as pessoas também pagavam as passagens para ida e volta. E assim, os passageiros tinham que saber como eles preferiam as passagens.
Sempre que possível, viajavam a Ida e a Rosalina, sua irmã. Um dia elas chegaram na rodoviária de São Leopoldo e lá tiveram que enfrentar uma enorme fila. Quando, finalmente chegaram na sua vez, o vendedor de passagens perguntou:
- Vocês querem passagem de ida e de volta, ou só de ida?
Logo a Ida respondeu:
- Não! Para a Ida e a Rosalina.
Assim a coisa andou: o homem perdeu vários minutos para explicar como funcionava o negócio das passagens. A Ida então olhou atravessada para a Rosalina e disse para o vendedor, como se não quisesse nada com nada:
- Então está! Faça as passagens como deve ser.
Mas, os veículos antigos eram construídos com madeira. Era o motor com o chassis e em cima tudo de madeira.
Os ônibus tinham um corredor comprido cheio de bancos e não tinham janelas. Eram uns buracos por onde se podia ver uma pessoa sentada para admirar a tudo.
Então, nas barras que seguravam o teto, tinha uns ganchos para os passageiros pendurarem suas guaiacas (espécie de saco duplo) de pertences, que ficavam durante toda a viagem pendurados balançando.
E um ônibus cheio de passageiros era bonito de ver porque os ganchos estavam sempre cheios de guaiacas. Então as pessoas apontavam admiradas para os ônibus dizendo:
- Olha só! Lá viaja o pessoal da cidade com seus sacos pendurados para fora!
Também existiam os velhos carros que tinham o parachoques da frente emendado no de trás e assim protegiam a porta lateral do barro das estradas. Eram mais ou menos como hoje em dia são os fucas, com o estribo antilama na porta. A proteção sempre funcionava bem. Só, às vezes, tinha carros com buraco nestes estribos. Então, quando passavam pelas estradas lamacentas, juntavam pelo buraco para o lado de cima uma bola de barro, logo do lado da porta.
Muitos deboches sempre eram feitos a respeito disto porque isto ficava muito engraçado. Então as pessoas diziam:
- Olha só! O pessoal esnobe da cidade vem da cidade para a colônia para nos explorar e ainda trazem seu barro junto.
(Qualquer semelhança é mera coincidência.)
Publico aqui histórias hilárias que são contadas de geração em geração e assuntos do dia-a-dia, todos em alemão Hunsrickisch (Deutsche Hunsrücker). Publico também a sua tradução, para que possa ser pesquisada e aprendida esta maravilhosa língua. Ainda, tem textos práticos para o uso da língua, expressões, verbos, tirar dúvidas, enfim, um curso para aprender ou rever o Hunsrickisch. Na maioria dos textos incluo o áudio para você ouvir a pronúncia. "Esta é nossa língua!" "Das is unsere chprooch!"
domingo, 1 de fevereiro de 2009
sexta-feira, 30 de janeiro de 2009
BISSIE GELÔ: FRIERISCH FÓTSAICH
Ouça este texto gravado aqui: Hea das geschicht hia:
Es wore mo di tsaite wo wenich lait gerréest sin. Hauptsechlich weche de chwirichkhéde fa en fótsaich se nemme oda uf ene ônibus ennschtaie.
Di ônibusse wore raar un sin nohre so dan un wann in de Coloni dôrrich gang. Wea de dan holle must, must sich chon foa beraite das ea fill tsait falire mist mit kwatscherai foa de paradas fon de ônibuse.
Wea dan no de Chtad gerréest is, must uf dem ônibus tswói bis drai chtunde sitse oda chtehn bis ea mo dort hin komm is foll lewe un foll riesenda geschefta.
Es hot dan di menna gieb wo negst ieda woch gerréest sin. Si harre dan chon sain geschefta foa geschlón un es wód unmechlich nohre tsu de geschefta komme mit gute wille. filles is gemacht geb so... una de decke.
In denna tsaite hot es óh passiad das di lait di rées betsólt hon fa hin un tsurrik. Un so muste di passagea wisse wi si di passage am alla liebste hette.
So, wi mechlich, sin gerréest di Ida un di Rosalina, sain chwesta. Ene tóh sin si an di rodoviaria fon Sant Leopoldo komm, un si muste chon glaich en gans grohs rái mit mache.
Wi si endlich an di rai kom sin, do hot de man fon de passagens gefrod:
- Vocês querem passagem de Ida e de Volta ou só de Ida.
G1áich hot di Ida geantwort:
- Nê! fa di Ida un di Rosalina.
So is es gang. De man hot en haufe minute fabraucht fa se ausleie wi das mit de passagens gehngt.
Di Ida hot dan so chepp no de Rosalina gegukt un sód fa de mann gans natealich, wi sonst nics debái weat:
- No iach dan, mach mo di passagem wi es senn mus.
Awa di frierische fótsaiche wóre gans mit mit holts aus gebaut. Es wód dan de chassis mit dem motoa, un druff dan alles mit holts aus gebaut.
Di ônibuse harre dan ene lange corredoa foll benk un harre ken fenstre. Es wóre so lecha wo ma kont en person de foa setse sihn fa sich alles ab guke. Dan, an de chtange wo de tach fest gehall hot, wóre di hoge drón fa di passageas sain tswérrich seck dróon henke, un di hon di gans rées so do an de hoge gehong un gebambelt.
Un ene ônibus foll passageas wód chehn se beôbachte wall di henke harre ima foll tswérrich seck gehonk. Dan hon di lait fawunnad no de ônibuse getsaicht un gesód:
- Guck mo! Do fóre di chtedda mit em ônibus un hon all sain seck iáus henke!
Es hot óh di alte autos gieb wo de paraschok fon fonne bis hinne harre, un so hot de di sait fon dem auto, wo di teia wó, geschohnt fon em léem un fon em dreck. Das wóore so unngefeia wi haitsestóohe di fucas sin mit dem léem absast an de teia.
De foa chuts hot gut ima funcioniad. Nohre alsmo, hot es autos gieb wo so en loch an dem estribo harre. Dan, sin si in de léehmiche chtrosse dôrrich gefó un hon sich so en klumpe léhm uf gerraf gród so newa de teia.
Fill gehetst is ima driwa gieb, wall das hot so kômisch ausgesihn hot. Dan hon di lait ima gesóod:
- Guck mo! Di enngebilde chtedda komme fon de chtad in di coloni gefóo fa uns se aus nutse un bringe saine bratsch mit.
(Ieda enlichkaite sin nua cointsidense.)
Es wore mo di tsaite wo wenich lait gerréest sin. Hauptsechlich weche de chwirichkhéde fa en fótsaich se nemme oda uf ene ônibus ennschtaie.
Di ônibusse wore raar un sin nohre so dan un wann in de Coloni dôrrich gang. Wea de dan holle must, must sich chon foa beraite das ea fill tsait falire mist mit kwatscherai foa de paradas fon de ônibuse.
Wea dan no de Chtad gerréest is, must uf dem ônibus tswói bis drai chtunde sitse oda chtehn bis ea mo dort hin komm is foll lewe un foll riesenda geschefta.
Es hot dan di menna gieb wo negst ieda woch gerréest sin. Si harre dan chon sain geschefta foa geschlón un es wód unmechlich nohre tsu de geschefta komme mit gute wille. filles is gemacht geb so... una de decke.
In denna tsaite hot es óh passiad das di lait di rées betsólt hon fa hin un tsurrik. Un so muste di passagea wisse wi si di passage am alla liebste hette.
So, wi mechlich, sin gerréest di Ida un di Rosalina, sain chwesta. Ene tóh sin si an di rodoviaria fon Sant Leopoldo komm, un si muste chon glaich en gans grohs rái mit mache.
Wi si endlich an di rai kom sin, do hot de man fon de passagens gefrod:
- Vocês querem passagem de Ida e de Volta ou só de Ida.
G1áich hot di Ida geantwort:
- Nê! fa di Ida un di Rosalina.
So is es gang. De man hot en haufe minute fabraucht fa se ausleie wi das mit de passagens gehngt.
Di Ida hot dan so chepp no de Rosalina gegukt un sód fa de mann gans natealich, wi sonst nics debái weat:
- No iach dan, mach mo di passagem wi es senn mus.
Awa di frierische fótsaiche wóre gans mit mit holts aus gebaut. Es wód dan de chassis mit dem motoa, un druff dan alles mit holts aus gebaut.
Di ônibuse harre dan ene lange corredoa foll benk un harre ken fenstre. Es wóre so lecha wo ma kont en person de foa setse sihn fa sich alles ab guke. Dan, an de chtange wo de tach fest gehall hot, wóre di hoge drón fa di passageas sain tswérrich seck dróon henke, un di hon di gans rées so do an de hoge gehong un gebambelt.
Un ene ônibus foll passageas wód chehn se beôbachte wall di henke harre ima foll tswérrich seck gehonk. Dan hon di lait fawunnad no de ônibuse getsaicht un gesód:
- Guck mo! Do fóre di chtedda mit em ônibus un hon all sain seck iáus henke!
Es hot óh di alte autos gieb wo de paraschok fon fonne bis hinne harre, un so hot de di sait fon dem auto, wo di teia wó, geschohnt fon em léem un fon em dreck. Das wóore so unngefeia wi haitsestóohe di fucas sin mit dem léem absast an de teia.
De foa chuts hot gut ima funcioniad. Nohre alsmo, hot es autos gieb wo so en loch an dem estribo harre. Dan, sin si in de léehmiche chtrosse dôrrich gefó un hon sich so en klumpe léhm uf gerraf gród so newa de teia.
Fill gehetst is ima driwa gieb, wall das hot so kômisch ausgesihn hot. Dan hon di lait ima gesóod:
- Guck mo! Di enngebilde chtedda komme fon de chtad in di coloni gefóo fa uns se aus nutse un bringe saine bratsch mit.
(Ieda enlichkaite sin nua cointsidense.)
terça-feira, 20 de janeiro de 2009
PRONÚNCIA DE FRASES DO DIA-A-DIA
PRONÚNCIA DE FRASES EM ALEMÃO HUNSRICKISCH
Ouça este texto gravado aqui:
Tive vários pedidos de apresentar a pronúncia de frases do dia-a-dia em Hunsrickisch. Sendo assim, vou apresentar algumas frases formais, das que são usadas normalmente na conversação para que seja absorvida e tirada a dúvida da pronúncia. Muitas frases que apresentarei são usuais, daquelas que se usa sempre para expor a nossa opinião. As frases são estas:
Chprochung in frase in Hunsricka daitsch
Ich hat en haufe frage grid fa di chprochung foa tsaiche fon frase fom tóh-tsu-tóh in Husrickisch un so, wolle mea tsaiche chprochunge wo meascht benutst wérre fa eclire wi das geschproch wett, di conversatsion, fa alle tswáiffle abbrande. Viele frase wo ich foa bringe sin natealich, fon denna wo ma benutst fa unsa opinion foa bringe. Di frase sind dieser:
Vem e diz quem você é!
Komm un sóo wea du bist!
Quando amanhece, ele levanta e vai para o trabalho.
Wenn es hell giebt, chtaid ea uf un geht tsu de órwed.
Minha vó era sempre muito mandona. Ela sempre dominava a todos.
Main wowo wóod ima mechtich chekkich. Si hot ima alle dominead.
Eles enriqueceram graças a sua esperteza e através de seu tino comercial.
Di sinn raich geb dorrich sain chlauichkéd un dorrich sain gescheftsgefiihl.
A comida está na mesa!
Es esse is uf em tisch!
Quem vai lavar a louça?
Wea geht es gescherr wesche?
Posso servir a sobremesa?
Kan ich das siis uf tróon?
Ele está deitado na cadeira de preguiça tirando uma soneca.
De lait uf em fáulensa chtuul en chlêfie am abhalle.
Não gosto de cortar alho porque ele deixa o cheiro nas mãos.
Ich tuhn net gern knuwwloch chnaide wal de list gerroch an de henn.
Para não dar o cheiro de alho nas mãos, é só colocá-las embaixo da água corrente sem esfregar. O mesmo serve para quando se corta cebola.
Fa khéne knuwwloch gerroch gewe an de henn, is nohre si una's lófendes wassa halle ohne raibe. Es sêlwiche dient fa wan ma tswiwle faschnaid.
Todos gostam daquela família.
All hon se di familie génn .
Acenda a luz, por favor! Apaga a luz, por gentileza!
Mach es licht ón, bitte! Mach es licht aus, tsum gutes!
Naquela casa tem uma estante cheia de livros e seu morador já leu todos.
Dort in dem haus is ene pratelera foll bicha un saine wohna hot se chon all gelêest.
Todos se sentem bem quando estão de barriga cheia.
All fiile se sich gut wenn se de bauch foll hon.
Vem e me dá um beijo, filha! Eu quero te encher de beijos antes da tua partida.
Komm un geb mea en kuss, dochta! Ich will dich foll kusse fille foa du réest.
Quando a mesa está posta, todos antes de comer, rezam.
Wenn de tisch gedeckt is tuhn se all eb se esse, behte.
Nosso quintal está repleto de verduras.
Uns're góde is foll griins.
Nosso jardim está cheio de flores e a grama ao redor está aparada.
Uns're hof is foll blume un di gramme rom de rom sin abgekétst geb.
Às vezes tenho vontade de viajar.
Manchmals hon ich luste fa réese.
Ninguém foi comigo no açougue para escolher o tipo de carne para fazer o molho.
Niemand is mit mea gang an di chlachterai fa de tip flaisch raus suche fa di soos mache.
Ouça este texto gravado aqui:
Tive vários pedidos de apresentar a pronúncia de frases do dia-a-dia em Hunsrickisch. Sendo assim, vou apresentar algumas frases formais, das que são usadas normalmente na conversação para que seja absorvida e tirada a dúvida da pronúncia. Muitas frases que apresentarei são usuais, daquelas que se usa sempre para expor a nossa opinião. As frases são estas:
Chprochung in frase in Hunsricka daitsch
Ich hat en haufe frage grid fa di chprochung foa tsaiche fon frase fom tóh-tsu-tóh in Husrickisch un so, wolle mea tsaiche chprochunge wo meascht benutst wérre fa eclire wi das geschproch wett, di conversatsion, fa alle tswáiffle abbrande. Viele frase wo ich foa bringe sin natealich, fon denna wo ma benutst fa unsa opinion foa bringe. Di frase sind dieser:
Vem e diz quem você é!
Komm un sóo wea du bist!
Quando amanhece, ele levanta e vai para o trabalho.
Wenn es hell giebt, chtaid ea uf un geht tsu de órwed.
Minha vó era sempre muito mandona. Ela sempre dominava a todos.
Main wowo wóod ima mechtich chekkich. Si hot ima alle dominead.
Eles enriqueceram graças a sua esperteza e através de seu tino comercial.
Di sinn raich geb dorrich sain chlauichkéd un dorrich sain gescheftsgefiihl.
A comida está na mesa!
Es esse is uf em tisch!
Quem vai lavar a louça?
Wea geht es gescherr wesche?
Posso servir a sobremesa?
Kan ich das siis uf tróon?
Ele está deitado na cadeira de preguiça tirando uma soneca.
De lait uf em fáulensa chtuul en chlêfie am abhalle.
Não gosto de cortar alho porque ele deixa o cheiro nas mãos.
Ich tuhn net gern knuwwloch chnaide wal de list gerroch an de henn.
Para não dar o cheiro de alho nas mãos, é só colocá-las embaixo da água corrente sem esfregar. O mesmo serve para quando se corta cebola.
Fa khéne knuwwloch gerroch gewe an de henn, is nohre si una's lófendes wassa halle ohne raibe. Es sêlwiche dient fa wan ma tswiwle faschnaid.
Todos gostam daquela família.
All hon se di familie génn .
Acenda a luz, por favor! Apaga a luz, por gentileza!
Mach es licht ón, bitte! Mach es licht aus, tsum gutes!
Naquela casa tem uma estante cheia de livros e seu morador já leu todos.
Dort in dem haus is ene pratelera foll bicha un saine wohna hot se chon all gelêest.
Todos se sentem bem quando estão de barriga cheia.
All fiile se sich gut wenn se de bauch foll hon.
Vem e me dá um beijo, filha! Eu quero te encher de beijos antes da tua partida.
Komm un geb mea en kuss, dochta! Ich will dich foll kusse fille foa du réest.
Quando a mesa está posta, todos antes de comer, rezam.
Wenn de tisch gedeckt is tuhn se all eb se esse, behte.
Nosso quintal está repleto de verduras.
Uns're góde is foll griins.
Nosso jardim está cheio de flores e a grama ao redor está aparada.
Uns're hof is foll blume un di gramme rom de rom sin abgekétst geb.
Às vezes tenho vontade de viajar.
Manchmals hon ich luste fa réese.
Ninguém foi comigo no açougue para escolher o tipo de carne para fazer o molho.
Niemand is mit mea gang an di chlachterai fa de tip flaisch raus suche fa di soos mache.
HIN UN HEA - MAIN FERIE - TRADUÇÃO
Minhas férias
No mês de Janeiro eu viajei dez dias para Santa Catarina, até o mar, para descansar. É indescritível como as praias de lá são lindas. A natureza caprichou e nós tivemos dez dias de sol especiais.
Nós veraneamos na praia de Itapema. O lugar fica numa baía, de aproximadamente cinco quilômetros de comprimento. Nas duas pontas da baía, projetam-se ao mar dois morros altos, todos ainda com mata nativa, do mesmo jeito como outros morros que se pode enxergar, também estão cheios de mata nativa.
A água do mar é tão limpa, que a gente enxerga os pés a um metro de profundidade. As ondas que se formam nunca ficam maiores que um metro e sua espuma é tão branca que os olhos da gente dóem quando as olhamos por causa do reflexo do sol. É um espuma extremamente branca.
Lá não se precisa ter medo dos buracos na água porque eles não existem. A gente só precisa se cuidar par não levar um monte de beliscões de nossa esposa porque lá se vê garotas sensacionais na orla. Então simplesmente nossos olhos seguem aqueles corpos. E a gente pode optar por olhar bumbuns arrebitados ou seios pequenos, todos os estilos desfilam por lá. O mais difícil, porém é simplesmente assimilar a mente de nossas esposas na cabeça oca delas. Porque elas geralmente são burras como os burros. E a inteligência de nossa esposa é difícil de imitar.
Mas, sobre as férias, lá nós encontramos uma emissora de rádio que era especial. Ela tocava em todo o anoitecer, das seis às sete, um programa de música alemã. O locutor traduzia para o português os títulos e explicava o conteúdo de suas letras. Isto seria um programa especial que faria muito sucesso por aqui. Até as propagandas eram apresentadas em alemão e depois em português. (NOTA: ESTE TEXTO FOI ESCRITO EM 1996. HOJE APRESENTO JÁ HÁ 12 ANOS UM PROGRAMA NESTES MOLDES EM EMISSORA LOCAL E É UM SUCESSO).
As férias são tão necessárias como comer ou dormir. O ser humano precisa uma vez no ano descansar alguns dias, fazer algo diferente fora do corriqueiro. E o melhor que a gente pode fazer é pegar a família e viajar para longe para não ficar sabendo de nada de seu lugar.
Então, peguem as crianças e brinquem bastante com elas. Na areia ou com uma bola, o que as crianças querem é a sua companhia e que acompanhemos os seus brinquedos.
E assim se volta rejuvenescido da praia, completamente reciclado. Com todas as piadas que se contou, nem teria se precisado da água, mas a saúde da água salgada do mar também nos faz muito bem.
No mês de Janeiro eu viajei dez dias para Santa Catarina, até o mar, para descansar. É indescritível como as praias de lá são lindas. A natureza caprichou e nós tivemos dez dias de sol especiais.
Nós veraneamos na praia de Itapema. O lugar fica numa baía, de aproximadamente cinco quilômetros de comprimento. Nas duas pontas da baía, projetam-se ao mar dois morros altos, todos ainda com mata nativa, do mesmo jeito como outros morros que se pode enxergar, também estão cheios de mata nativa.
A água do mar é tão limpa, que a gente enxerga os pés a um metro de profundidade. As ondas que se formam nunca ficam maiores que um metro e sua espuma é tão branca que os olhos da gente dóem quando as olhamos por causa do reflexo do sol. É um espuma extremamente branca.
Lá não se precisa ter medo dos buracos na água porque eles não existem. A gente só precisa se cuidar par não levar um monte de beliscões de nossa esposa porque lá se vê garotas sensacionais na orla. Então simplesmente nossos olhos seguem aqueles corpos. E a gente pode optar por olhar bumbuns arrebitados ou seios pequenos, todos os estilos desfilam por lá. O mais difícil, porém é simplesmente assimilar a mente de nossas esposas na cabeça oca delas. Porque elas geralmente são burras como os burros. E a inteligência de nossa esposa é difícil de imitar.
Mas, sobre as férias, lá nós encontramos uma emissora de rádio que era especial. Ela tocava em todo o anoitecer, das seis às sete, um programa de música alemã. O locutor traduzia para o português os títulos e explicava o conteúdo de suas letras. Isto seria um programa especial que faria muito sucesso por aqui. Até as propagandas eram apresentadas em alemão e depois em português. (NOTA: ESTE TEXTO FOI ESCRITO EM 1996. HOJE APRESENTO JÁ HÁ 12 ANOS UM PROGRAMA NESTES MOLDES EM EMISSORA LOCAL E É UM SUCESSO).
As férias são tão necessárias como comer ou dormir. O ser humano precisa uma vez no ano descansar alguns dias, fazer algo diferente fora do corriqueiro. E o melhor que a gente pode fazer é pegar a família e viajar para longe para não ficar sabendo de nada de seu lugar.
Então, peguem as crianças e brinquem bastante com elas. Na areia ou com uma bola, o que as crianças querem é a sua companhia e que acompanhemos os seus brinquedos.
E assim se volta rejuvenescido da praia, completamente reciclado. Com todas as piadas que se contou, nem teria se precisado da água, mas a saúde da água salgada do mar também nos faz muito bem.
HIN UN HEA - MAIN FERIE
Ouça este texto aqui:
MAIN FERIE
In em monat Janua sin ich tsehn tóohe tsu Santa Catarina gefó, bis ans mea, fa se ruhe. Es is únnschraiblich wi di praias un das mea dort chehn sin. di natua hot ecstra caprischead un mea hon tsehn ecstra chehne sonne tóohe grid.
Mea hon an de praia Itapema veraniead. Das plats lait in en baíi, úngefea fênnef kilometa lang. An de tswói chpitse fon de baíi wo in es mea sich projetire tun, sin hohe bérriche um di baíi, all noch gans foll ua wald, gród so wi annre bérriche wo ma sihn kan, sin all óh foll wald.
Es wassa fon em mea is so sauwa, das ma en meta tief im wassa noch di fies sihn kann. Di welle wo sich hebe sin nie meh wi en meta hoh, un denna saine chaum is so waiss, das ém sain aue weh tuhn dôrrich de sonne blink. Es is ene iwa waisse chaum.
Dort brauch ma khéen bang hon fon de lecha in em wassa wall es di net gibt. Ma muss nohre sich ufpasse fa net gans faphetst gewe fon unsa fróo, wall es gibt ausnams chehne med dort am mea. Dan gehn émfach unsa aue de kérwa nôo. Un do kamma sich di sott raus suche: fon dicke óschbacke ora klene memme, alla sotte desfilire do rom. Es chlimste is is awa émfach unsa fróo saine kopp denna med ónsetse. Wall, di sin gemenahand so dumm wi muhle. Un di chláuichkhéd fon usa fróo is chlimm se nôo mache.
Awa noch iwa di ferie, dort hon mea en radio chtatsion raus gefunn, di wóod ecstra. Hot ieda foa nacht, fon secs bis sieben, ene daitsche music programm apresentiad. De locutoa hot tsu brasiliónisch di daitsche chtiffe tradusiat un ausgelegt was di wollte sóon damit. Das weat ene esctra faine radio programm wo do hia fill success mache ted, wenn'a óngekrint gebt. Bis di propagande sin uf daitsch un demnô uf portugiesisch gesód geb.
Ferie sin so nôdwenich wi esse ora chloofe. De mensch muss mohl im ioa phóo tóohe ruhe, etwas ánischta tuhn wi das wo'ra gewehnt is. Un es beste wi ma mache kann, is di familie holle un wait fott fóore, fa nics fon sain plats gewó gewe.
Dann, hellt ma di khenna un tud mo mechtich mit denna chpille. Im sand ora mit en kuuchel, was di khenna wolle is unsa companii un das mea mit denna sain chpilerai mit mache.
Un so kimmt ma nai fon de praia tsurrick, gans reciclead. Mit de ganse chpess wo ma gerriss hon, het negst net es wassa fon em mea gebraucht, awa di gesunthéd fon dem saltsich wassa macht uns óoch mechtich gut.
MAIN FERIE
In em monat Janua sin ich tsehn tóohe tsu Santa Catarina gefó, bis ans mea, fa se ruhe. Es is únnschraiblich wi di praias un das mea dort chehn sin. di natua hot ecstra caprischead un mea hon tsehn ecstra chehne sonne tóohe grid.
Mea hon an de praia Itapema veraniead. Das plats lait in en baíi, úngefea fênnef kilometa lang. An de tswói chpitse fon de baíi wo in es mea sich projetire tun, sin hohe bérriche um di baíi, all noch gans foll ua wald, gród so wi annre bérriche wo ma sihn kan, sin all óh foll wald.
Es wassa fon em mea is so sauwa, das ma en meta tief im wassa noch di fies sihn kann. Di welle wo sich hebe sin nie meh wi en meta hoh, un denna saine chaum is so waiss, das ém sain aue weh tuhn dôrrich de sonne blink. Es is ene iwa waisse chaum.
Dort brauch ma khéen bang hon fon de lecha in em wassa wall es di net gibt. Ma muss nohre sich ufpasse fa net gans faphetst gewe fon unsa fróo, wall es gibt ausnams chehne med dort am mea. Dan gehn émfach unsa aue de kérwa nôo. Un do kamma sich di sott raus suche: fon dicke óschbacke ora klene memme, alla sotte desfilire do rom. Es chlimste is is awa émfach unsa fróo saine kopp denna med ónsetse. Wall, di sin gemenahand so dumm wi muhle. Un di chláuichkhéd fon usa fróo is chlimm se nôo mache.
Awa noch iwa di ferie, dort hon mea en radio chtatsion raus gefunn, di wóod ecstra. Hot ieda foa nacht, fon secs bis sieben, ene daitsche music programm apresentiad. De locutoa hot tsu brasiliónisch di daitsche chtiffe tradusiat un ausgelegt was di wollte sóon damit. Das weat ene esctra faine radio programm wo do hia fill success mache ted, wenn'a óngekrint gebt. Bis di propagande sin uf daitsch un demnô uf portugiesisch gesód geb.
Ferie sin so nôdwenich wi esse ora chloofe. De mensch muss mohl im ioa phóo tóohe ruhe, etwas ánischta tuhn wi das wo'ra gewehnt is. Un es beste wi ma mache kann, is di familie holle un wait fott fóore, fa nics fon sain plats gewó gewe.
Dann, hellt ma di khenna un tud mo mechtich mit denna chpille. Im sand ora mit en kuuchel, was di khenna wolle is unsa companii un das mea mit denna sain chpilerai mit mache.
Un so kimmt ma nai fon de praia tsurrick, gans reciclead. Mit de ganse chpess wo ma gerriss hon, het negst net es wassa fon em mea gebraucht, awa di gesunthéd fon dem saltsich wassa macht uns óoch mechtich gut.
Assinar:
Postagens (Atom)