São Sebastião do Caí, Rio Grande do Sul, Brazil

domingo, 20 de setembro de 2009

Bissie Gelô - Chlimme Situatsione

OUÇA ESTA HISTÓRIA GRAVADA AQUI: HEA DAS GRAVEADNE CHTECK DO HIA:


CHLIMME SITUATSIONE

In em lewe tud ene mensch fillmohls dôrrich chlimme situatsione gehn. Es fengt chon ón fon klénem. Es gibt kropp wenn en kent so ene grosse sorvet fon enem
onkel gried, un es packt ea net gans esse. Was mit em rest mache fa net de onkel beláidiche? Das is chon en chlimm situatsion.
Dann, wenn es kent bissie wackst, dann in de chuul, komme foa ene haufe chlimme situatsione. Hauptsechlich wenn es kent etwas mus foa tsaiche odda antworte fa di lêering. Dann, wenn di antwort fakead is, dan is es iwa chlimm fa das kent.
Do komme io gemena tsait di andere khenna un fafôliche das wo di falsch antwort geb hot. So blaibt es fa dummkopp de rest fon de woch.
Wenn di wecklseliêriche tóoche komme, dann wet es di alla chlimmst tsait fa en person. Do wet alla gebot was passire wo so iemand rot lisst. Di buwe hon de
problem mit de masse wo so gern in de hosse wackst un di mêdcha hon di bristcha wo so gern di knepcha foa chpitse.
Do is noore etwas unnferháftniches passire, dann is chon de motif do fa di tsáichung des natua sich foa chpíichle.
Un in de buwe un in de mêed sain gedanke fallt es ima so foa das wi de lêera
oda di lêererin es fa gern mache têd. Es is awa net so. Es is noore di natua.
Awa, was ene de mêascht in di chlimme situatsione traibt is so ene unnfahofte fots wo émfach raus will. Un, wenn das uf em ônibus passiat, is es noch fill chlimma. Main gott, do sinn chon fill lait chwea in de gekwêltne momenten renn
gefall.
Hauptsêchlich, de Matias Ervin, wo mo uf enem folle ônibus wót un must sain
retícia draibung liwre dôrrich ene fots. Un iets, was mache? De ônibus wód
foll, lait an lait, un es wód net mêchlich ene fakwêeltne chuss losse.
Uf émol, horra ene plón gried. Ea wód en tsaitung am fest halle. So, dêera di tsaitung farráisse iwam fotse, und dan têd niemand ea hêere das sind mache. De
geschtang weat dan chon ene tswêttes element, wo di lait dêere énem de andere di chult in contsiens gewe.
Fa êtliche, kennt bis de geschtang fon de faul bach in Portom sin, wo chon dicht dô wód.
Ea fengt ón di tsaitung se farráise un debái horra ene fanênneftiche fots geloss. Es hot awa fill hétta gekracht wi ea gerrêchent hat.
Do, so en alt bóos, wo foa dem in de bank gesitst hat, hot ea gefrod:
- Nach, du wuts? Du wétst doch net dich wolle óch noch ab putse mit de tsáitung in dem ônibus!?!
(Ieda ennlichkaite sin nua cointsidense.)

------------------------------------------

TRADUÇÃO:
SITUAÇÕES DIFÍCEIS

Na vida uma pessoa passa muitas vezes por situações difíceis. Isto já começa desde pequeno. Fica complicado quando uma criança ganha um sorvete enorme de um tio e ela não consegue comer ele todo. O que fazer com o resto para não chatear o tio? Isto já é uma situação difícil.
Então, quando a criança já cresce um pouco, então na escola, acontecem várias situações difíceis. Principalmente quando a criança precisa apresentar algo ou responder para a professora. Então, quando a resposta estiver errada, fica difícil para a criança.
Então vem geralmente as outras crianças e debocham de quem deu a resposta
errada. Assim ela fica por bobalhona o resto da semana.
Quando vem os dias de adolescente, então vem a época mais difícil para uma
pessoa. A cada momento acontece algo que deixa alguém enrubescido. Os garotos tem o problema da massa que gosta de crescer na calça e as meninas tem os peitinhos que adoram mostrar os botõezinhos apontando.
É só acontecer algo inesperado, então já existe o motivo para que a natureza se manifeste.
E para os rapazes e para as moças sempre dá a impressão de que os professores o fizessem por querer. Mas, não é assim. É somente a natureza.
Mas, o que mais põe a gente em situações difíceis são um peido que simplesmente quer sair. E, quando isto acontece em um ônibus, ainda é mais difícil.
Meus Deus, já muitas pessoas se enrolaram nestes momentos de aperto.
Principalmente o Ervin Matiasm que uma vez estava em um ônibus lotado tendo que deixar escapar o fermentar dos rabanetes (que havia comido). E agora, o que fazer? O ônibus estava cheio, pessoa a pessoa e não era possível deixar escapar um apertado tiro.
De repente, ele teve uma idéia. Ele estava segurando um jornal. Assim, rasgaria o jornal quando peidasse e então ninguém ouviria ele cometendo este pecado. O fedor já seria um segundo elemento, onde as pessoas acusariam umas às outras.
Para algumas poderia ser até o fedor do arroio poder de Portão, que estava próximo.
Ele começou a rasgar o jornal e junto a isto, soltou um peido fenomenal. Mas o ruído do peido foi muito mais alto do que ele calculara.
Então, uma velhinha, que estava sentada à frente no banco, o perguntou:
- Então, seu porco? Você não vai querer ainda se limpar com o jornal dentro do ônibus!?!
(Qualquer semelhança é mera coincidência).

domingo, 23 de agosto de 2009

Música: O Alemão Azarado

O Alemão Azarado: Ouça a canção aqui: Hea di musik do hia:


Quando eu chegava no salão do meu amigo Zé
O povo já gritava: "Chegou o alemão Zé!"
Mas o que eu mais queria, era arrumar mulher,
Mas o que mais se via era levar fora das mulher.

Falado: Mas que coisa! Wo hot ma schon soowas gesihn?

Oiê, oiê, oiê, ich hon émfach khéen glick
Di medcha ráisse aus, do geht émfach khéhn's mit!
Oiê, oiê, oiê, ich hon émfach khéen glick
Di medcha ráisse aus, do geht émfach khéhn's mit!

Falado: Hoch! Ho horra do geschtan: wêllich wi so en' kranke hóon!

Mas ele não parava, buscava sem parar,
Mas, vendo que não adiantava, começava a cantar:
Die Marie un die Greht, das sinn tswói chehne med,
Die Marie is fa mich, dann di Greht di will mich net.

Falado: Hoch! das is io mo émfach was pech'tes géll!

Vai ver que é assim: eu sou mesmo azarado.
De novo não vai ter jeito de eu arrumar uma namorada.
Vai ver que é assim: eu sou mesmo azarado.
De novo não vai ter jeito de eu arrumar uma namorada.

Falado: dann geht ma de best hémm un leed ma sich in sain bet!

--------------------------

Tradução: O Alemão Azarado

Quando eu chegava no salão do meu amigo Zé
O povo já gritava: "Chegou o alemão Zé!"
Mas o que eu mais queria, era arrumar mulher,
Mas o que mais se via era levar fora de mulher.

Falado: Mas que coisa! Onde já se viu isto?

Oiê, oiê, oiê, simplesmente não tenho sorte,
As garotas fogem, simplesmente nenhuma me acompanha!
Oiê, oiê, oiê, simplesmente não tenho sorte,
As garotas fogem, simplesmente nenhuma me acompanha!

Falado: Olha, então ele ficou parado ali, murcho como um galo doente.

Mas ele não parava, buscava sem parar,
Mas, vendo que não adiantava, começava a cantar:
A Maria e a Goreti são duas garotas bonitas,
A Maria está para mim, porque a Goreti não me quer.

Falado: hoch, isto simplesmente é algo desgraçado, não?

Vai ver que é assim: eu sou mesmo azarado.
De novo não vai ter jeito de eu arrumar uma namorada.
Vai ver que é assim: eu sou mesmo azarado.
De novo não vai ter jeito de eu arrumar uma namorada.

Falado: Então é melhor ir para casa e deitar na cama!

quinta-feira, 6 de agosto de 2009

Hin un Hea - Fatta Giebe

HIN UN HEA

Ouça esta história gravada aqui: Hea das graveadne chteck do hia:


FATTA GIEBE
Ene gute tóh, móinds frii, is main fró bai mich an di órwed kom un sód ich gebt fatta.
Fatta giebe! Di tswói wetta falle em foa wi wen es etwas net so tiefes oda importantes weat. Awa, wenn ém sain fró bai uns kimmt un sêed ma giebt fatta, dan chpead ma wércklich woa wi tief di tswói wetta ene chpisse tun. Awa es is net pháin wo ma chpead! Es is en lústig un êngstich fielung, wo mescht mit ém sain ganse nérfe. Dan kríweld es uns dôrrich di gans haut, un wi ma nommo um sich kimmt, dan fengt es héts ém ón fics se kloppe: Ich gebe fatta! Oh Got, ich gebe fatta!
Di Mônate lófe dan gans lamsam, ma sied de fró saine bauch wakse un ma lebt saine gang mit fon dem unnfahoftne luste als wi milone esse wolle im winta, biss di chpássiche humor weckslung wêrem em tóh. Dan, wenn si ónfengt se kráische, chtehd ma so dumm debái un wéhs net was ma soll mache. Uf émol is nommo alles gut, un si chaft sain lewe wáita. Ich het mêchtich gern etwas gemacht, awa fa si wód de alla mêascht important in dem moment mo ôntlich kráische. Si hat main êngste newa sich góned gemêrrekt.
Kimmt de tóh fa ins kranke haus un es nenche uf di welt komme. Ich bláiwe léen im tsimma, un si bringt mit em dokta sain hilfung es nenche tsu unsa welt. Fia êngstiche chtunde chtehe ich alsmo im tsimma, alsmo im corredoa un wóde di chliessung fon dem geborung. Ieda ene wo langst mich geht frohe ich wi es am foa komme is, un all són se das es alles richtig am lóofe is.
Di êngst wakst, is imma greessa. Ma geht hin un hea, denkt dummhéde, denkt iwa nóme fa es khint, denkt wea ma avisire muss, iwa de phat, di goht un, hauptsêchlich denkt ma: "Kraft, máin fró! Kraft" Ma denkt es tausend mohl! "Kraft, kraft, kraft mein fróo, es wet alles gut!"
Di gans tsáit iwa'm wóode klopt es héts ém doppeld so fics das énem saine kérwa tsíddad ohne das ma will. Di ôchtum is so unnruich un ma ménnt kent es net áusshalle.
In de ruichkhéd fon foa tóh head ma dan de nenne kráische. Ene grosse knode phakke ich dan chlikke un es fellt mea foa als do weat en grohs gewicht ab gefall. Ich denke nohrme: "Sin fatta gieb! Iets sin ich fatta!" Main auge fille sich mit treene fon de gefihle un di fihlung des náies situatsion. Di chullre wackle in em sêlwige tack als de kinn.
Di fróo giebt tsurrik in es tsimma gebrum un nôo fille wétta iwa es kind un unsa liebe, wet es kind éndlich mô getsáicht. Och Got, es is doch es chenste khent wo ich chon in main gansen leben gesihn hat. Es is éenlich mit mea und es gukt mich ón als wi es mich kenne wollt. Niks, awwa rain niks, betsóhlt di fihlung es êaschte mohl sáin áichne kind uf di chohs holle!
Es kind wakst. Fill flêschia millich wérre in em kalte winta ôwend gemacht, un gemena tsáit mache ich se, êngewíckeld in a deck so kalt is es. Grankhéde chaffe mich aus em bed oda aus de órwed fa bái de dokta. Dan, wen es kínd nommo lústig lache tut, dan chpead ma de grosse weat wo als fatta giebe is.
Es is so chen fatta giebe, das es wo ich do fatseld sinn, hon ich chon tswói mohls gródso mit gemach. Un wen es sollt nommo sinn, dêere ich es nommo mit mache.
Fatta, oda pábai, unsre tóh is so: fille gute gedanken iwa alles wo mea chon gemach hon, un fille, awa fille luste fa gród so wáita gehn.

---------------------
TRADUÇÃO
---------------------

POR AÍ

TORNAR-SE PAI
Um certo dia, de manhã cedo minha esposa chegou no meu trabalho e disse que eu me tornaria pai.
Tornar-se pai! Estas duas palavras nos representam como se não fossem algo tão profundo ou importante. Mas, quando a esposa da gente chega até nós e diz que nos tornaremos pais, então a gente realmente sente o quão profundas soam estas duas palavras e o quanto elas nos espetam. Mas, não é dor que sente! É uma sensação animada e angustiante, a qual mexe com todos os nossos nervos. Então, um calafrio atravessa toda a pele, e quando a gente novamente chega a si, então o coração acelera: vou ser pai! Ó Deus, eu vou ser pai!
Os meses correm então lentamente, a gente vê a barriga da esposa crescer e a gente convive com seu caminhar nos estranhos desejos como comer melancia no inverno e até suas estranhas mudanças de humor durante o dia. Então, quando ela começa a chorar, a gente fica assim parado feito bobo do lado dela sem saber o que fazer. De repente está tudo novamente bem, e ela toca sua vida em frente. Eu teria gostado muito de fazer algo, mas para ela naquele momento o mais importante era chorar bastante. Ela nem havia percebido minha angústia ao seu lado.
Chega o dia para ir ao hospital e acompanhar o nascimento do nenê. Eu fico sozinho no quarto, e ela trás o bebê ao mundo com a ajuda do médico. Durante quatro horas angustiantes estou às vezes no quarto, às vezes no corredor e aguardo o desfecho deste nascimento. A cada um que passa por mim pergunto como tudo está ocorrendo e todos dizem que tudo está correndo bem.
A angústia cresce, está cada vez maior. A gente vai para lá e para cá, pensa em bobagens, pensa sobre o nome da criança, pensa a quem comunicar (o nascimento), sobre o padrinho, a madrinha e, principalmente se pensa: "Força minha esposa! Força!" A gente pensa isso mil vezes! "Força, força, força, minha esposa, tudo vai terminar bem!" Durante todo o tempo da espera o coração bate no dobro da velocidade, tanto que o corpo da gente treme sem a gente querer. A respiração é anormal e parece que a gente não vai aguentar isto.
Na calmaria da madrugada se ouve o bebê chorar. Consigo então engulir um grande nó e me parece que caiu un grande peso de mim. Eu só mais penso: "Tornei-me pai! Agora sou papai!" Meus olhos se enchem de lágrimas com o sentimento da sensação desta nova situação. Os ombros balançam no mesmo ritmo do queixo.
A esposa é trazida de volta para o quarto e após muitas palavras sobre a criança e o nosso amor, finalmente é-me mostrada a criança. Ó Deus, mas esta é realmente a criança mais linda que já vi na vida. Ela é parecida comigo e me olha de um jeito como que quisesse me conhecer. Nada, realmente nada paga a sensação de se ver pela primeira vez seu próprio filho e pegá-lo no colo!
A criança cresce. Muitas mamadeiras são preparadas nas noites frias do inverno, e geralmente eu as faço, enrolado num cobertor de tão frio que está.
Doenças me tiram da cama ou do trabalho para ir ao médico. Então, quando a criança novamente ri animada, então a gente sente o verdadeiro valor tornar-se pai.
É tão lindo tornar-se pai, que o que estou contando já acompanhei por duas vezes. E se fosse para ser novamente, passaria mais uma vez. Pai ou papai, nosso dia é assim: muitos pensamentos bons por tudo o que já realizamos e muita, mas muita força para continuarmos do mesmo jeito.

quinta-feira, 23 de julho de 2009

HIn un Hea - Wowo's Tóoh

Wowo's Tóoh

Ouça esta história aqui: Hea das chtek do hia:


Lib wowo un libe wowo. Hait is ihre tóoh, es is ene êkstrare tóoh fa aich un wea sich fróid sin mea. Mea fróide uns wall mea si bai uns hon, un wall si uns ihre bekántniskhéd gibt, ihre libe un ihre companii.
Dea said ima an unsa said uns am hellfe un am chutse. Wowo, du bist wi niemand, du bist so ekstra, das daine libe is tsóod, de gibt getultichkhéd un gut fiilung.
Wowo, khén tsait uf de eat is lang genuch fa dea betsóole alla frohhéd wo du uns geb host. Ich danke dea wall's du ima no mea geschoont host: wenn ich en frechhéde gemacht hat, host du mich geschutst fon de mámai sainem chlappe. Fa aich, wóod ich ima das khent wo niks fakead getun hat.
Du host ima mit mea geschpillt. Nii wód es tsu fill fa dich. Wenn's du óoh mid wóost, hast du ima bissie tsait gehat fa mit mea chpille. Du host mich gelénnt behte un Gottes in êere halle. Host mich óoh di gôtische chrifte in daitsch gelénnt.
Wowo, denkst du noch drón wieffel mohl du mea geschichte fatseelt host wenn ich net ennschloofe konnt? Dan harre ich bang gehat fon de geschpents oda fon dem hellboges. Dan host du mich tsértlich gechtráichelt un chtekka fatsêelt fon dain iugentsait. Un, ich sin dan tsóod... êngeschloof.
Un, wenn ich krank wód, wieffel mohl host du mea gut esse gemacht, fa das ich nommo glaich gut wóod. Es is unntsêelich wieffel mohl es passiat is. Alsmohl hon ich mich bis krank óngeschtellt nohre fa dain gut esse grin.
Du host óoh dain engelcha de easchte bód geb un di frisch mamai gehollef es kint ónfenge se tsie.
Wowo, fa mich bist du ene waisse engel wo chutst di gans familie un sich hetslich bekimmat mit uns alle.
Hait is ihre tóoh. Daine libling is chtarrek in maine gedanke, un was ich will sóon is das ich dich libe! Bessa gesód, mêchtich libe! Ich sin óoh hétslich danke das du bai uns bist, un das du main wowo un maine wowo bist!
Mea winsche all das dea noch en haufe iore bai uns blaibe wolt. Fill glick, fille libe, fill frohhéd un beste winsche an ihrem wowo's tóoh!

--------------------------------------

TRADUÇÃO:

Dia dos Avós

Querida vovó e querido vovô. Hoje é seu dia, é um dia especial para vocês e quem se alegra somos nós. Nós nos alegramos porque temos vocês conosco e porque vocês nos dão seu conhecimento, seu amor e sua companhia.
Vocês estão sempre do nosso lado nos ajudando e nos protegendo. Vovô (vovó) você é como ninguém, você é tão especial que seu amor é suave, ele dá calmaria e boas sensações.
Vovó (vovô), nenhum tempo na terra é suficiente para pagar a você todas as alegrias que você já nos deu: quando eu fizera alguma arte, você me protegeu do chinelo da mamãe. Para vocês eu sempre fui a criança que não fez nada de errado.
Você sempre brincou comigo. Nunca era demais para você. Quando você também estava cansado (a), sempre tinha um pouco de tempo para brincar comigo. Você me ensinou a rezar e a honrar a Deus. Também me ensinou as letras góticas alemães.
Vovô (vovó), se lembra quantas vezes me contou histórias para eu dormir quando não conseguia pegar no sono? Então eu sempre tinha medo das assombrações ou do capeta. Então você me acarinhava e contava histórias do teu tempo de juventude. E eu então, pegava suavemente no sono.
E, quando eu estava doente, quantas vezes você fez comida boa para mim, para que eu ficasse novamente logo bom. É incontável quantas vezes isto aconteceu. As vezes até eu simulava doença somente para ganhar tua comida boa.
Você também deu o primeiro banho em seus netinhos e ajudou a jovem mãe a começar a criar o filho.
Vovó (vovô) para mim você é um anjo branco que protege toda a família e que de coração se preocupa por todos nós.
Hoje é o seu dia. Seu amor está forte em meus pensamentos e o que eu também quero dizer é que eu amo você! Melhor dito, amo muito! Também sou grato de coração que você está conosco e que voc^´e é minha vovó e vovô!
Nós desejamos todos, de que vocês ainda fiquem por muitos anos em nosso meio. Muita sorte, muito amor, muita alegria e os melhores desejos neste seu dia dos avós!

terça-feira, 14 de julho de 2009

Bissie Gelô - De Matusalem

Ouça esta história aqui: hea das chteck do hia:


DE MATUSALEM

Es is grohsódich wi in de welt fill menna chlimm sinn iwa di frólait. Si gehn fia un
tswantsich chtunde mit de frólait in em gehénn un denke nohre chwáintsich dings iwa si. Di especialiste són di menna herre ene gehénns problem un miste tratament gemacht grihn fa sain plén gerricht grihn.
Es giebt menna wo net kenne sihn en fró langst si gehn, dan wet chon glaich denna nô gekukt fa sihn wi saine hinnre is. Dan, belecke si sich un hon ima en chpessie nô se són:
- Putche noch mohl, was ene hinnre! Mit so áusgeschnitseltne óschbeckelcha ted bis di Carla Péres sich demit faschehmt fiile concorrents mache!
Di fróinde wo bai em chtehn un chmaisse geschpreech weg, fenge all ón dem frómensch nô guke, dan wet gelacht un mo ontlich noch geschpott.
Una de fill fahungatne menna giebt es etliche druna wo sich net halle kenne, dan wet mit de med gehetst. Un ene oda de andere is dan so fahungad, das a drón chpringt un alles reskiad fa and de fró oda dem mede se tatschle.
Haitsestóhe is di welt sich am ennre un was ma sied is das di frólait fill me kiftich sin als wi si wóre friasch in main iugend. Haitsestóhe tun si óh chon chpessia de menna nô són un fill guke so natealich di menna fon foa sait tswischen de bén ón, das ma sich werklich so halwa faschemd fihlt. Es chpead énem als so wi ma am ab gemess gebe weat.
Ma sied in de televisom das di frólait hait fill mê hungrich sin als friasch un es is
hauptsechlich wall es ken grosse unnaschitte me giebt tswischen de menna un de frólait sain flichtunge. So, Fadiene di frólait sain gelt, hon sain responsabilitete un suche es mache wi di menna.
Awa, friasch wód es alles fill me unnschuldig. Es is alles hehlich passiad in de dunkelhéd de nacht un fill frólait hon en gans lewe lang gelebt ohne sich ennsihn das sain menna aus de hochtsait camange harre. Un do driwa, honich en chtek:
In de tsait wo ich in Sant Leopold geschaft hon als abnémma, wore ich phó monaten knecht fon enem abnémma wo Matusalem gehéest hot. Es wód ene gute man, hat haufe waiss fróinde un, hauptsechlich, gans fill fróindine. Un ea hot wercklich es gescheft unna gebrun weche de frólait. Hot nii di bilda denna cobriad un sô, hot sain órwed óngefang chulde se gewe.
Entlich, wód ea so unna gekróbt in de chulde das ich un maine bruda dem es gescheft ab gekóoft hon.
Awa, wall ea so flábbich uf di frólait wó, harra so dan un wan en fró bai sich in em
tsimache wo newam chtudium wó. Ea hot werem de órwed chtunde mit de frólait in dem tsimache gefechelt, in de tsait wo ich di bilda órwed gemacht hon.
Ich wust das ea faháirat wód, hon awa net sain fró gekent. Wen dan sain amanten dort hin kom sin, horra si glaich in es tsimache gelôkkat un di teia hinna sich tsu gemacht.
Alsmo is es passiad das di frólait kom sin un ea wód net dô. Dan, hon ich es tsimache uf gemacht un si rinn geloss fa ea se wóde. Dan, is ea kom un is gláich in es tsima bai di fró wo am wóde wó.
Ene tóh, is sain áichne fró ea suche kom. Ich hat si net gekent, hat gement es weat noch en fon de haufe amanten, dô hon ich si in es tsimache geschikt, si sollt bissie wóde, de Matusalem weat uf di bank gang, ea kehmt glaich.
Si hot nics gesód, is in es tsimache, hot di teia tsu gemacht, sich náckich gemacht un ea gewód. Wi de Matusalem kom is, sóre ich weat en fró in em tsima. Ea is glaich nô in es tsimache, hot di teia hinna sich tsu gemacht.
Es hot net lang getauat, do sin di tswói halleb náckich aus em tsima geschprung kom, de Matusalem fonne drón un di fró hinna dem nô. Tsum glick wód in em moment kene client in em studium. Di fró hat die lat fon dem fensta in de hand un hot nohre geschróit:
- Emilia wet de knuppe héese wo ich dea uf em buckell raus chlón, du hunt!

--------------------------------------------------
TRADUÇÃO:
------------------------------------------------------

O MATUSALÉM

É relevante o que tem de homens doidos por mulheres no mundo. Eles andam vinte e quatro horas com as mulheres no cérebro e só em pensam bandalheiras com elas.
Os especialistas dizem que estes os homens tem um problema cerebral e que precisam fazer um tratamento para alinharem seus pensamentos.
Tem homens que não podem ver uma mulher passar por eles, então já logo as acompanham com o olhar para ver como é o seu trazeiro. Então, eles se lambem e sempre tem uma piadinha para dizer:
- Nossa, que bunda! Com um par de nádegas tão bem esculpidinho até a Carla Péres sentiria vergonha em fazer concorrência!
Os homens que estão parados com ele jogando conversa fora, começam todos a seguir a mulher com o olhar, então riem e debocham.
Entre os tantos homens tarados tem alguns no meio que não conseguem se segurar, então inticam com as garotas. E um ou outro então é tão tarado, que ele avança nela e arrisca tudo para apalpar a garota.
Hoje em dia se vê que o mundo está mudando e o que se vê é que as mulheres estão muito mais atrevidas do que eram quando eu era adolescente. Hoje em dia elas também já atiram piadinhas para os homens quando passam por elas e os encaram com tanta naturalidade de frente no meio das pernas, que a gente se sente meio envergonhado. Isto nos parece como se estivéssemos sendo medidos.
A gente vê na televisão que as mulheres hoje em dia estão bem mais famintas do que antigamente e isto é principalmente porque não existem mais grandes diferenças entre as obrigações de ambos. Assim, as mulheres ganham o seu dinheiro, tem suas responsabilidades e procuram fazer que nem os homens.
Mas, antigamente tudo era muito mais inocente. Isto tudo acontecia na escuridão da noite e muitas mulheres viviam uma vida inteira sem se darem conta que seus maridos tinham camangas fora do casamento. E a este respeito, tenho uma história:
No tempo que eu trabalhava como fotógrafo em São Leopoldo fui durante alguns meses empregado de um fotógrafo que se chamava Matusalém. Ele era um homem bacana, tinha muitos amigos e, principalmente, amigas. E ele realmente conseguiu quebrar o negócio por causa das mulheres. Nunca lhes cobrava as fotos e assim, seu trabalho começou a dar prejuízo.
Finalmente ele estava tão enterrado nas dívidas que eu e meu irmão compramos o negócio dele (o estúdio).
Mas, como ele era tão bobalhão pelas mulheres, ele tinha de vez em quando uma mulher com ele no quartinho ao lado do estúdio. Ele ficava durante o expediente horas no quarto transando com as mulheres, no tempo em que eu fazia as fotos.
Eu sabia que ele era casado, mas não conhecia sua esposa. Quando então suas amantes chegavam lá, ele logo as atraía para o quartinho e fechava a porta atrás de si.
As vezes acontecia que as mulheres chegavam lá e ele não estava. Então, eu abria o quartinho e as deixava entrar para o esperarem. Então quando ele voltava, logo ia para o quarto junto da mulher que o esperava.
Um dia, chegou sua legítima esposa o procurando. Eu não a conhecia, achava que era mais uma de tantas de suas amantes, então mandei-a entrar no quarto dizendo que esperasse, que o Matusalém havia ido ao banco, mas que logo retornaria.
Ela não disse nada, entrou no quartinho, fechou a porta, se pelou e o esperou. Quando o Matusalém chegou, eu disse que tinha uma mulher no quarto. Ele foi logo para o quartinho e fechou a porta atrás de si.
Não demorou muito, vieram os dois correndo para fora do quarto seminus, o Matusalém na frente e a mulher atrás dele. Por sorte naquele momento não tinha nenhum cliente no estúdio. A mulher tinha o sarrafo da janelha na mão so mais gritava:
- Emília vai se chamar o calo que vou causar nas tuas costas, seu cachorro!