De Berga Khól un saine Tochta Mann
(clique na imagem para ampliar)
Publico aqui histórias hilárias que são contadas de geração em geração e assuntos do dia-a-dia, todos em alemão Hunsrickisch (Deutsche Hunsrücker). Publico também a sua tradução, para que possa ser pesquisada e aprendida esta maravilhosa língua. Ainda, tem textos práticos para o uso da língua, expressões, verbos, tirar dúvidas, enfim, um curso para aprender ou rever o Hunsrickisch. Na maioria dos textos incluo o áudio para você ouvir a pronúncia. "Esta é nossa língua!" "Das is unsere chprooch!"
terça-feira, 14 de setembro de 2010
quarta-feira, 1 de setembro de 2010
Canção em Alemão Hunsrickisch: Das Geht nach Blumenau
Ouça esta canção aqui: Hea das gesang do hia:
DAS GEHT NACH BLUMENAU
DAS GEHT NACH BLUMENAU,
DORT IS DE HIMMEL BLAU,
DORT TANZT DE ZIWI BOCK
MIT SAINE JUNGE FRAU.
DAS GEHT NACH INDAIAL
DORT IS DE WEECH SO SCHMAL
DAS IS DE URUBU
WO GUKT DE LEUTE ZU.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
DA MUS MA DOCH FASCHTEHN
MIT DE MEDCHA UMM TSU GEHN.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
IN BLUMENAU DAS HAIRAT SICH SO CHEHN.
SOLO
DAS GEHT NACH BLUMENAU,
DORT IS DE HIMMEL BLAU,
DORT TANZT DE ZIWI BOCK
MIT SAINE JUNGE FRAU.
DAS GEHT NACH INDAIAL
DORT IS DE WEECH SO SCHMAL
DAS IS DE URUBU
UN SCHAUT DE LEUTE ZU.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
DA MUS MA DOCH FASCHTEHN
MIT DE MEDCHA UMM TSU GEHN.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
IN BLUMENAU DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
-----------------
Tradução:
Isto vai para Blumenau
Isto vai para Blumenau
Lá o céu é azul
Lá dança o Ziwi Bock
Com sua jovem esposa.
Isto vai para Indaial
Lá o caminho é tão estreito
Isto é o Urubu
Que fica olhando para as pessoas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Isto ainda se precisa entender
A lidar com as garotas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Em Blumenau se casa tão bem.
Solo
Isto vai para Blumenau
Lá o céu é azul
Lá dança o Ziwi Bock
Com sua jovem esposa.
Isto vai para Indaial
Lá o caminho é tão estreito
Isto é o Urubu
Que fica olhando para as pessoas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Isto ainda se precisa entender
A lidar com as garotas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Em Blumenau se casa tão bem.
DAS GEHT NACH BLUMENAU
DAS GEHT NACH BLUMENAU,
DORT IS DE HIMMEL BLAU,
DORT TANZT DE ZIWI BOCK
MIT SAINE JUNGE FRAU.
DAS GEHT NACH INDAIAL
DORT IS DE WEECH SO SCHMAL
DAS IS DE URUBU
WO GUKT DE LEUTE ZU.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
DA MUS MA DOCH FASCHTEHN
MIT DE MEDCHA UMM TSU GEHN.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
IN BLUMENAU DAS HAIRAT SICH SO CHEHN.
SOLO
DAS GEHT NACH BLUMENAU,
DORT IS DE HIMMEL BLAU,
DORT TANZT DE ZIWI BOCK
MIT SAINE JUNGE FRAU.
DAS GEHT NACH INDAIAL
DORT IS DE WEECH SO SCHMAL
DAS IS DE URUBU
UN SCHAUT DE LEUTE ZU.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
DA MUS MA DOCH FASCHTEHN
MIT DE MEDCHA UMM TSU GEHN.
DAS HAIRAT SICH, DAS HAIRAT SICH
DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
IN BLUMENAU DAS HAIRAT SICH SO CHEHN
-----------------
Tradução:
Isto vai para Blumenau
Isto vai para Blumenau
Lá o céu é azul
Lá dança o Ziwi Bock
Com sua jovem esposa.
Isto vai para Indaial
Lá o caminho é tão estreito
Isto é o Urubu
Que fica olhando para as pessoas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Isto ainda se precisa entender
A lidar com as garotas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Em Blumenau se casa tão bem.
Solo
Isto vai para Blumenau
Lá o céu é azul
Lá dança o Ziwi Bock
Com sua jovem esposa.
Isto vai para Indaial
Lá o caminho é tão estreito
Isto é o Urubu
Que fica olhando para as pessoas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Isto ainda se precisa entender
A lidar com as garotas.
Ela se casa, ela se casa,
Ela se casa tão belo
Em Blumenau se casa tão bem.
domingo, 22 de agosto de 2010
Bissie Gelô: De Heckseschuss
Ouça esta história gravada aqui: Hea das graveadne chteck do hia:
DE HEKSESCHUSS
Doctre! ...das wód es fobôdsdne wort wo mea fríasch sóóre konte un gehead hon. Di láit hon sich imma de hémm gedoctad mit plantse un thee, un wen si muste no dem hospital, dan wóre se chon halleb tod. Un, gemena hand sin se tod dan dort raus kom. Ich denke noch persênlich an láit wo im hospital geschtorreb sin.
Wi mea klén wóre dan sin di únnglike passiad un mea sin ni bái de docta gang. Ich sêllebst sin mo mit máinem bruda uf dem Cálsinga sáin land ranje chtoole gang, un wi ich es hemd foll hat, sin ich fon em bóm ronna geffal wall de nast wô ich druff wó is fabroch, un hon mea én grohs loch in es béhn gerriss. Máine docta wó de álcohol wo di mámai driwa geschutt hot un di nochbars Raimunda. Un, in dem mônat wo ich nét gehn kont un must im bed láie bláiwe, hot biss di wowo mich gelént de gotische dáitsch se leese, un biss háit wés ich noch ea se leese.
Wen iemand dan wolt tsáiche das ea gelt hat, dan issa bái de docta consultire gang un is hém kom mit em érwel foll remédios un, hauptsêchlich, chpritse. Di chpritse sin dan gemacht gib, un das wód dan geschpreech in de gans wille.
Es haupste wo in so én wille passire kont wód dan das so éne iun têd in di facultêd lénne gehn fa so im futua éne docta gibe. Das is awa wênich mohls passiad.
Di frólait wo bissie mê gelt harre sin so alsmo bai de docta sich consultire gang. Das wó awa mê fa chtatus tsáiche als nôdwendigkhéd. Awa, wen das passiad is, hom imma di ganse amigas de resultód gewód, un das is gans fics in de wille faschtraud geb. Di láit wóre all náigehrich iwa de resultód fon de consulta.
Un so is es mô passiad in énem gute sommas tóh. Das wó mit de Tsilli, én hipsch un fáin fró, foll áichasichtung un gelt. Éne gute tóh íssie móins ufgeschti mit énem violente hekseschuss. Si kont noch net mo de kopp uf di sáid bie, dan hot es chon geknéggat un in alla sáite fon sáinem hals hot es geángeld, wi wenn ea foll nodle weat. Di chpissung wó chrôô.
Sáine man hot si dan no Caí gebrun bái éne chpessialist, fa sihn ob ea etwas driwa mache kent. Das hot so lang getáuad fa di an di rái komme, das de man resolviad hot so én flêschie bia drinke gehn biss di fró mo atendiad weat. Un ea is wérklich gang.
Do wóre dan én halleb tutsend láit foa de fró, all harre se én dik consulta betsóld un all wóre se am wóde. Di tsáit is so lamsam fagang, uf émol is si geruuf gib:
- Tsilli! Molles! ...Tsilli Molles is an de rái fa se unnasuucht gibe!
Di fró is in énem hups uffgeschprung un gláich is si in es tsima bái de docta gang.
- Was is passiad? - Horra gefrod. Si antwort:
- Ái ich hon éne hekseschuss! Hia im ek fon em hals un ea angeld mich wi wens én wesp weat!
Do hot de docta si geschikt sich uf es bed leie fa si unasuuche. Wi si dan mo gelegt hat, halwa nákig nohre mit so én mehlsaks hossie, hot de docta óngefan si fadrike an em hals wo es weat am chpisse. Di fró hat awa am tóh foa heia mechtich êngemachne retícia gess, do must si émfach so én bretschich fétsie gehn losse wall es chon én gans tsáit si incomodiad hat: "bréétsch!" hot es gemacht. De docta hot mo hatt óngefang se lache, do sóra fa di madam:
- So! de chuss hon ma chon! Iets fehlt nohrme noch di Heks!
(Ieda énlichkáite sin nua cointsidense)
----------
Tradução:
O Torcicolo
Médicos! ...isto era sempre a palavra mais proibida que nós antigamente ouvíramos. As pessoas sempre se medicaram com plantas e chás, e quand tinham que ir para o hospital, então já estavam meio mortas. E geralmente saiam de lá mortas. Eu ainda pessoalmente me lembro de pessoas que morreram no hospital.
Quando nós éramos crianças os desastres aconteciam e não íamos ao médico. Eu mesmo fui com meu irmão roubar laranjas no vizinho chamado Calsing, e quando eu estava com a camisa cheia de laranjas, caí do galho porque ele quebrou e eu caí e me rasguei um baita buraco na perna. Meu médico foi o álcool pelo qual a mãe procurou e a vizinha Raimunda. E no mês que eu não podia caminhar tive que ficar deitado na cama. Neste meio, a vó até me ensinou a ler a língua alemã gótica, e até hoje sei ler este modo de escrever.
Quando alguém queria mostrar que tinha dinheiro, então ia no médico consultar e voltava para casa com uma toiceira de remédios e, principalmente, injeções. As injeções então eram administradas e isto virava falatório em toda a vila.
O mais importante que podia acontecer numa vila destas era a de um jovem ir para a faculdade e estudar para ser um futuro médico. Mas isto era raro de acontecer.
As mulheres que tinham um pouco mais de dinheiro iam às vezes se consultar com o médico. Mas isto era mais para mostrar status do que necessidade. Mas, quando isto acontecia as amigas esperavam o resultado e logo o espalhavam pela vila. As pessoas todas estavam curiosas com o resultado final da consulta.
E assim aconteceu uma vez num belo dia de verão. Isto foi com a Cecília um fina e educada mulher, cheia de grau e dinheiro. Um belo dia ela levantou de manhã cedo com um violento torcicolo (tiro de bruxa). Ela não conseguia mover a cabeça para o lado então já estralava, e para todos os lados do seu pescoço agulhava, assim com se estivesse cheio de agulhas. As espinhadas eram enormes.
Seu marido então a trouxe para o Caí a um especialista para ver se ele poida fazer algo a respeito. Demorou tanto para ela chegar na vez que seu marido resolveu sair e tomar uma cervejinha enquanto ela era atendida. E ele realmente foi.
Tinha então uma meia dúzia de pessoas antes da mulher, todos tendo pago uma consulta gorda e todos estavam esperando. O tempo aos poucos foi passando, e de repente ela foi chamada:
- Cecília Molles! ... Cecília Molles está na vez da consulta!
A mulher levantou num salto e logo ela foi até o quarto junto do doutor.
- o que aconteceu? - Perguntou ele. Ela respondeu:
- É que eu tenho um torcicolo aqui no canto do pescoço e ele me espeta como se estivesse uma vespa ali alojada!
Então o doutor mandou ela deitar sobre a cama para examiná-la. Quando então ela estava ali deitada, meio pelada, só com aquela calcinha feita de saco de farinha, o doutor começou a apalpá-la ao redor do pescoço onde ela se queixou de dores. Porém, a mulher na véspera havia comido muitos rabanetes em conserva, aí teve que largar um pum bem espraiado que já a incomodava há tempo: "bréétsch!" fez. O doutor começou a rir e disse para a madame:
- Pronto! o tiro já temos! Só falta a bruxa!
(qualquer semelhança é mera coincidência)
O Torcicolo
Médicos! ...isto era sempre a palavra mais proibida que nós antigamente ouvíramos. As pessoas sempre se medicaram com plantas e chás, e quand tinham que ir para o hospital, então já estavam meio mortas. E geralmente saiam de lá mortas. Eu ainda pessoalmente me lembro de pessoas que morreram no hospital.
Quando nós éramos crianças os desastres aconteciam e não íamos ao médico. Eu mesmo fui com meu irmão roubar laranjas no vizinho chamado Calsing, e quando eu estava com a camisa cheia de laranjas, caí do galho porque ele quebrou e eu caí e me rasguei um baita buraco na perna. Meu médico foi o álcool pelo qual a mãe procurou e a vizinha Raimunda. E no mês que eu não podia caminhar tive que ficar deitado na cama. Neste meio, a vó até me ensinou a ler a língua alemã gótica, e até hoje sei ler este modo de escrever.
Quando alguém queria mostrar que tinha dinheiro, então ia no médico consultar e voltava para casa com uma toiceira de remédios e, principalmente, injeções. As injeções então eram administradas e isto virava falatório em toda a vila.
O mais importante que podia acontecer numa vila destas era a de um jovem ir para a faculdade e estudar para ser um futuro médico. Mas isto era raro de acontecer.
As mulheres que tinham um pouco mais de dinheiro iam às vezes se consultar com o médico. Mas isto era mais para mostrar status do que necessidade. Mas, quando isto acontecia as amigas esperavam o resultado e logo o espalhavam pela vila. As pessoas todas estavam curiosas com o resultado final da consulta.
E assim aconteceu uma vez num belo dia de verão. Isto foi com a Cecília um fina e educada mulher, cheia de grau e dinheiro. Um belo dia ela levantou de manhã cedo com um violento torcicolo (tiro de bruxa). Ela não conseguia mover a cabeça para o lado então já estralava, e para todos os lados do seu pescoço agulhava, assim com se estivesse cheio de agulhas. As espinhadas eram enormes.
Seu marido então a trouxe para o Caí a um especialista para ver se ele poida fazer algo a respeito. Demorou tanto para ela chegar na vez que seu marido resolveu sair e tomar uma cervejinha enquanto ela era atendida. E ele realmente foi.
Tinha então uma meia dúzia de pessoas antes da mulher, todos tendo pago uma consulta gorda e todos estavam esperando. O tempo aos poucos foi passando, e de repente ela foi chamada:
- Cecília Molles! ... Cecília Molles está na vez da consulta!
A mulher levantou num salto e logo ela foi até o quarto junto do doutor.
- o que aconteceu? - Perguntou ele. Ela respondeu:
- É que eu tenho um torcicolo aqui no canto do pescoço e ele me espeta como se estivesse uma vespa ali alojada!
Então o doutor mandou ela deitar sobre a cama para examiná-la. Quando então ela estava ali deitada, meio pelada, só com aquela calcinha feita de saco de farinha, o doutor começou a apalpá-la ao redor do pescoço onde ela se queixou de dores. Porém, a mulher na véspera havia comido muitos rabanetes em conserva, aí teve que largar um pum bem espraiado que já a incomodava há tempo: "bréétsch!" fez. O doutor começou a rir e disse para a madame:
- Pronto! o tiro já temos! Só falta a bruxa!
(qualquer semelhança é mera coincidência)
terça-feira, 17 de agosto de 2010
domingo, 15 de agosto de 2010
Bissie Gelô: De Mann wo Ha-ha-ha
Ouça esta esta história gravada aqui: Hea das graveadne check do hia:
De Man wo Ha-Ha-Ha
Es gebt fiele momente im lewe wo ma sich halle mus un derf net fa alles lache.
So in etliche momente wen ma lache tud, dan fassaut ma fillmols en gescheft, oda en fróindschaft, oda etwas wo ma lang am wóode wód.
De wo sain lêchelche net fest halle kan, de tud fillmols so en gans familie in de chóm bringe mit sainem unnfahoftes freches lêchelche.
So hon ich mo ene man gekennt, de wo ima so bai sain geschpreech ha-ha-ha gemacht hat. In alla situatsione. Es wód de Peda un ea hot sich in kômische situatsione renn gemescht.
Ene gute tóh, horra flaisch im supermercóde kóoft, un wi ea hémm komm is, do horra gemérrekt das es flaisch chon nimmi gute gerruch an sich hat. Do, horra es flaisch tsurrick getrón, un wi ea bai em gerent wód do sóora:
- Ha-ha-ha, das flaisch is chon am riiche. Ha-ha-ha, ich menne du misst es mea trockke. Ha-ha-ha.
De gerent antwort:
- Ia, gewiss trockke ich es. Awa, du must wóde bis es naie flaisch kimmt.
- Ha-ha-ha, das is awa net richtich. Ich honn es chon betsóolt.
Do must ea émfach wóde bis nommo nai flaisch in de mercóde kehmt.
En anna mohl is es passiat das ea uf ene chób gang is fon enem fróind, un es wód ene tramátische chób wal de man mit fênneftsich ioa geschtorreb is. Do, wi ea hinn kom is, horra de witt fró di hand geb un gesód:
- Ha-ha-ha, es wód io ene gute man gewehs. Ha-ha-ha, ea wet dea sicha feele.
Si hot noch hetta óngefang se graische, do sóra:
- Ha-ha-ha, graisch noore, graisch noore!
Awa, es chpreche di faule tsunge, das es mohl met ihnem passiat is das ea in di puff ist un hot sich di best fró dort óngemellt.
Wi si im tsimma wóore, do hot de moviment óngefang unna de tswói, si hot an ihnem geputtelt, ea óh an si, un das hot so gang, una kusse, tsóode, lekke... si hot sich nackich gemacht foa ihnem, bis uf émol ea sód:
- Ha-ha-ha, do is ene problem do! ...Ha-ha-ha, ich menne mea miste es fa en anna mohl losse.
- Ia weche was dan? - Hot di fró gefrod. Ea antwort:
- Ha-ha-ha, meine píbbes is net am funktsionire, ha-ha-ha.
(Ieda enlichkaite sin nua cointsidense)
Es gebt fiele momente im lewe wo ma sich halle mus un derf net fa alles lache.
So in etliche momente wen ma lache tud, dan fassaut ma fillmols en gescheft, oda en fróindschaft, oda etwas wo ma lang am wóode wód.
De wo sain lêchelche net fest halle kan, de tud fillmols so en gans familie in de chóm bringe mit sainem unnfahoftes freches lêchelche.
So hon ich mo ene man gekennt, de wo ima so bai sain geschpreech ha-ha-ha gemacht hat. In alla situatsione. Es wód de Peda un ea hot sich in kômische situatsione renn gemescht.
Ene gute tóh, horra flaisch im supermercóde kóoft, un wi ea hémm komm is, do horra gemérrekt das es flaisch chon nimmi gute gerruch an sich hat. Do, horra es flaisch tsurrick getrón, un wi ea bai em gerent wód do sóora:
- Ha-ha-ha, das flaisch is chon am riiche. Ha-ha-ha, ich menne du misst es mea trockke. Ha-ha-ha.
De gerent antwort:
- Ia, gewiss trockke ich es. Awa, du must wóde bis es naie flaisch kimmt.
- Ha-ha-ha, das is awa net richtich. Ich honn es chon betsóolt.
Do must ea émfach wóde bis nommo nai flaisch in de mercóde kehmt.
En anna mohl is es passiat das ea uf ene chób gang is fon enem fróind, un es wód ene tramátische chób wal de man mit fênneftsich ioa geschtorreb is. Do, wi ea hinn kom is, horra de witt fró di hand geb un gesód:
- Ha-ha-ha, es wód io ene gute man gewehs. Ha-ha-ha, ea wet dea sicha feele.
Si hot noch hetta óngefang se graische, do sóra:
- Ha-ha-ha, graisch noore, graisch noore!
Awa, es chpreche di faule tsunge, das es mohl met ihnem passiat is das ea in di puff ist un hot sich di best fró dort óngemellt.
Wi si im tsimma wóore, do hot de moviment óngefang unna de tswói, si hot an ihnem geputtelt, ea óh an si, un das hot so gang, una kusse, tsóode, lekke... si hot sich nackich gemacht foa ihnem, bis uf émol ea sód:
- Ha-ha-ha, do is ene problem do! ...Ha-ha-ha, ich menne mea miste es fa en anna mohl losse.
- Ia weche was dan? - Hot di fró gefrod. Ea antwort:
- Ha-ha-ha, meine píbbes is net am funktsionire, ha-ha-ha.
(Ieda enlichkaite sin nua cointsidense)
----------------------------
TRADUÇÃO:
O Homem que Há, Há, Há
Existem muitos momentos na vida onde devemos nos resguardar e não devemos rir para tudo.
Assim, em certos momentos quando se ri, muitas vezes se estraga um negócio ou uma amizade, ou algo que se esperava há tempo.
Aquele que não consegue reter uma rizadinha, muitas vezes faz a família inteira passar vergonha com seu jeito de rir inadvertidamente.
Assim eu conheci uma vez um homem, que sempre junto com sua conversa, finalizava com um ha, ha, ha. Em todas as situações. Era o Pedro e e ele se meteu em situaçõe engraçadas.
Certo dia ele comprou carne no supermercado, e quando chegou em casa notou que a carne não estava mais com um cheiro bom. Então ele levou a carne de volta e quando estava junto do gerente disse:
- Ha, ha, ha, a carne já está cheirando. Ha, Ha, ha, acho que você deve me trocá-la, ha, ha ha.
O gerente respondeu:
- Claro, com certeza vou trocar. Mas você precisa esperar até vir carne fresca novamente.
- Ha, ha, ha, mas isto não está certo. Eu já paguei!
Então ele simplesmente teve que esperar por carne fresca no mercado.
Uma outra vez aconteceu que ele foi num velório de um amigo e isto era um velório dramático porque seu amigo morreu na maior, com cinquenta anos. Então, quando ele chegou lá, deu a mão para a viúva e disse:
- Ha, ha, ha, era um homem bom. Ha, ha, ha, certamente ele faltará.
Ela começou a chorar mais alto ainda, então ele disse:
- ha, ha, ha, chora, chora!
Mas, dizem as más línguas que uma vez aconteceu com ele, quando foi à zona e arranjou para ele a melhor mulher de lá.
Quando eles estavam no quarto, começou o movimento entre os dois, ela bulinando nele, ele também nela, e isso andou entre beijos, carinhos, lambidas...
ela se pelou para ele, e de repente ele disse:
- ha, ha, ha, existe um problema aqui! ...ha, ha, ha, acho que devemos deixar para outra oportunidade.
- Ué, mas por que? - Perguntou a mulher. Ele respondeu:
- Ha, ha, ha, meu trem não está funcionando hoje, ha, ha, ha.
(Qualquer semelhanç é mera coincidência).
Existem muitos momentos na vida onde devemos nos resguardar e não devemos rir para tudo.
Assim, em certos momentos quando se ri, muitas vezes se estraga um negócio ou uma amizade, ou algo que se esperava há tempo.
Aquele que não consegue reter uma rizadinha, muitas vezes faz a família inteira passar vergonha com seu jeito de rir inadvertidamente.
Assim eu conheci uma vez um homem, que sempre junto com sua conversa, finalizava com um ha, ha, ha. Em todas as situações. Era o Pedro e e ele se meteu em situaçõe engraçadas.
Certo dia ele comprou carne no supermercado, e quando chegou em casa notou que a carne não estava mais com um cheiro bom. Então ele levou a carne de volta e quando estava junto do gerente disse:
- Ha, ha, ha, a carne já está cheirando. Ha, Ha, ha, acho que você deve me trocá-la, ha, ha ha.
O gerente respondeu:
- Claro, com certeza vou trocar. Mas você precisa esperar até vir carne fresca novamente.
- Ha, ha, ha, mas isto não está certo. Eu já paguei!
Então ele simplesmente teve que esperar por carne fresca no mercado.
Uma outra vez aconteceu que ele foi num velório de um amigo e isto era um velório dramático porque seu amigo morreu na maior, com cinquenta anos. Então, quando ele chegou lá, deu a mão para a viúva e disse:
- Ha, ha, ha, era um homem bom. Ha, ha, ha, certamente ele faltará.
Ela começou a chorar mais alto ainda, então ele disse:
- ha, ha, ha, chora, chora!
Mas, dizem as más línguas que uma vez aconteceu com ele, quando foi à zona e arranjou para ele a melhor mulher de lá.
Quando eles estavam no quarto, começou o movimento entre os dois, ela bulinando nele, ele também nela, e isso andou entre beijos, carinhos, lambidas...
ela se pelou para ele, e de repente ele disse:
- ha, ha, ha, existe um problema aqui! ...ha, ha, ha, acho que devemos deixar para outra oportunidade.
- Ué, mas por que? - Perguntou a mulher. Ele respondeu:
- Ha, ha, ha, meu trem não está funcionando hoje, ha, ha, ha.
(Qualquer semelhanç é mera coincidência).
Assinar:
Postagens (Atom)

