São Sebastião do Caí, Rio Grande do Sul, Brazil

quarta-feira, 26 de maio de 2010

Saiu no Jornal Biguaçu em Foco - Biguaçu, SC

Amigos e amigas da nossa querida língua alemã Hunsrickisch. Desde a última Segunda-feira, dia 24 de Maio, estreiei uma coluna em alemão Hunsrickisch no Jornal Biguaçu em Foco da cidade de Biguaçu, vizinha de Florianópolis, Santa Catarina. Lá temos também falantes da língua alemã Hunsrickisch e assim como no vizinho município de Antônio Carlos, eles tem interesse na divulgação de nossa cultura e começou o movimento de resgate da língua de nossos antepassados.
     Assim que novas notícias e colunas referentes forem publicadas, passarei a postá-las aqui no blog.
     Abaixo, matéria sobre o resgate dos dialetos minoritários na Rússia e a minha primeira coluna neste jornal. Esta é a prova de que algo está sendo feito para trazermos de volta com toda a força e eficiência o alemão Hunsrickisch que foi dilapidado e proibido nos tempos da segunda guerra quando ele começou a perder o uso e devagarinho foi desaparecendo.
--------------------------
TRADUÇÃO:
     Fróinde un fróindine fon unsere liiwe daitsche hunsricka chprooch. Fon dem letste montach, fia un tswantsichte móoi hon ich en coluna uf hunsricka daitsch óngefang im Jornal Biguaçu em Foco fon de chtat Biguaçu, nochbarin fon Florianópolis, Sante Catarine. Dort hon mea óoch chprecha fon dem daitsche hunsricka chprooch, un óoch wi im nochbere municip Antônio Carlos, hon se interesse in de fachtrauung des unseres cultur, un hot de moviment óngefang de de chprooch des unseres foakomma tsurrick bringe.
    So, wi naie columne un naie novitse do driwa publikead wérre, tuhn ich se hia in dem blog foa bringe.
    Do unna, en materii iwa di tsurrick hollung des kleenste dialekt chprecha fon Russland un main eascht coluna in denna tsaitung. Dieses is di proof das etwas am getun gewe is fa mit kraft un efitsients unsere hunsricka daitsch tsurrick am gebrung gewe is, de wo faboot un fasaimet geb is in de tsaite dem tswette griich, wann ea di nutsung so lamsam fagehn geloss hot.

 Minha coluna: De naie Vereadoa:

Coluna sobre línguas minoritárias na Rússia:





terça-feira, 25 de maio de 2010

Bissie Gelô: De Berga Kól un saine Dochta Mann

Ouça esta história gravada aqui: Hea das graveadne chteck do hia:


DE BERGA KÓL UN SAINE TOCHTA MANN            

    Wi mea chon foa phó artikle eclead hon, es giebt menna un frólait in alla pletsa wo foa komme weche sain personalited un saine geschick fa mit allem um gehn.
    In ieda gemain is iemand debai, wo fon wehm di lait sich es dings drón ab spiichle, un fillmo bis sain fakheade plehn óh no gehn. Es end dan alsmo in grosse probleme.
    Es giebt so chlaue menna debai, wo alsmo sich foa chaffe dorrich sain chlauichkhéd wall si wisse laicht di gewehnliche persone dumm mache.
    Ene wo ich gekennt hon wód de Bratsche Johann wo mit gónics óngefangt hot, un in tswantsich ioa wód ea faul raich gewehst. Ea hot sain chlauichkhéd benutst fa raich se gewe un in de geschefta hot ea ima alles gemacht fa de grehste fottell tswischen raus tsie un so forran gehn.
    Mohl is es passiad das de prefekt fon em Municip in sain wille hin kehmt fa en chuhl inaugurire, do hot di gans comunited de Bratsche Johann raus gewehlt fa di lait representire.
    Ea hot di flich ón geholl. Sód awa:
    - Fa ich en, so en important foa-kommung mache, mus ich en nai klaidung hon!
    Di comunited hot en gelt sammlung gemacht fa dem man en nai klaidung kóofe. Un es is so passiad. Awa, es gelt wo si samma geschaft hon wód fill meh als en nai klaitung mit chtrimb, chuh, gravat un sogó fa en nai goldene ua kett.
    Do is noch de geschefts man noh kom mit noch bissie gelt un sód fa de Bratsche Johann:
    - Holl das gelt fa daine koste in de rées tsu de chtat un das du dort etwas esse kanst wen du es naies klaitung kóofe gehst!
    - Sehr danke, Nóotz! Es wird wercklich mea sehr nutslich sin in de chtat.
    Un Bratsche Johann hot es óngeholl, in de seckell geschtopt un is hémm gang, sich fértig mache fa tsu de grohs chtat se réese un di klaitung kóofe.
    Was mennt dea? Hot ea es ganse gelt benutst fa sich beklaite oda net? Gewiss, net! Ea hot en tswett-hand fatiota kóoft in a tswett-hands tsaich gescheft un is mit carona hin un tsurrick in di chtat gerréest. Un hot dort gónics gess! Resultód: Hot ene chene brocke gelt sich fadient.
    Awa mit em Berga Kól wód es gans anischta: ea hot ima alles getun fa es dings richtich un in de rechte ab lóofe. Do must alles in de rechnung ab lóofe un wenn iemand ea hinna gehn wollt, is ea chpinne behs gieb un hot em die leffitte geleest.
    De Berga kól wód de man wehm ieda ene mist fa richtich sich ab chpiichle. Es hot kene gieb wo fon ihnem khene respeckt hat un all hon se saine baispill ón genómm.
    Foa iore hot de Berga Kól dan so en chehn wecksell ierich medche gehat wo Francesca gehéest hot. Es wód en ausnams chenes medche in sain sechtsen ioa un hat noch nii namoriad.
    Ene gute tóh, uf dem harmonia kerb, hot ihnes ene bub khenne gelennt fon de chtat. Ea wod possant, fennef ioa eltra als ihnes Un hat saine aichne auto, ene flamante tswói un siebtsicha Corcel.
    En woch demnô si sich gekent harre, is ea bai ihnes hin chpatsire fa sain eltre khenne lerne ende woch.
    Als Berga Kól saine fatta wód, hot ea em bub sain ganse movimente beobacht fa ea se chtudire.
    Sontags móinds hon se baisama gesitst fa se rehte mit enem gute tee un als es bissie kelda wód, harre se de koch offe ón. Gewiss, Francesca un sain mamai wóre es tsaich am wesche iaus.
    De Kól hat ene criole im maul, un iedes mohl wo ea de ónschteche wollt, horra de oofe uf gemacht un en ónes chteck holts an de criole gehall. In de selwig tsait hat de bub óh ene criole im maul, awa hot sain fosfaia benutst fa de criole ónschteche. Uf émol wód das kestie lea. Do horra fa de Kól faia fallangt. Do sód de Kól:
    - Bub, du dienst net fa maine dochta sin! Du bist net chpóor samm, un kimmast dich net uf die ganse klenichckhéde. Guck mohl: guckmo', guckmo' nôo richtig in daine hende! Du host de ganse móind es faia fasaimt un hats es ima an hand foa dea in dem koch oofe gehat.
    De iun hot so grosse augen gemacht, do horra gefrod:
    - Ia, un was hot das faia mit de Francesca se tun?
    - He, he, he, iun: Francesca is es grohs faia wi de koch oofe foa dea. Un du werst dich kimmre um klene flêtschiche flemmcha um dich rom als fosfaia chpéencha wi di fletschiche medcha wo es do romm gebt. Das dient net fa main tochta!

    (Ieda enlichkaite sin nua cointsidense.)

---------------------------------------------

Tradução: CARLOS BERGER E SEU GENRO


    Como nós já esclarecemos em alguns artigos anteriores, existem homens e mulheres em todos os lugares que se projetam pela sua personalidade e seu modo-de-ser no trato com tudo que os cerca.
    Em cada comunidade existe alguém em quem as pessoas se espelham, e muitas vezes até seguem também seus pensamentos errados. Isto termina então às vezes em grandes problemas.
    Existem homens tão astutos no meio, que às vezes vão para frente por causa de sua perspicácia porque sabem lograr as pessoas simples.
    Um que eu conheci foi o João Bratsch, o qual começou do nada e em vinte anos estava podre de rico. Ele usou sua inteligência para enriquecer e nos negócios ele sempre fazia de tudo para tirar a maior vantagem e assim progredir.
    Uma vez aconteceu que o prefeito do município visitaria a sua vila para inaugurar uma escola e então toda a comunidade escolheu o João Bratsch para representar a população.
    Ele aceitou a tarefa. Só que disse:
    - Para eu representar um evento tão importante, preciso de uma indumentária nova!
    A comunidade juntou algum dinheiro para lhe comprar uma nova indumentária. E isto aconteceu. Mas, o dinheiro que arrecadaram era muito além de uma roupa nova com meias, sapatos, gravata e até uma corrente nova de ouro para o relógio.
    Então ainda veio correndo atrás o negociante com mais um pouco de dinheiro e disse para o Jão Bratsch:
    - Leva este dinheiro para custear tua viagem até a cidade, para que lá possas comer algo quando for comprar a nova indumentária.
    - Muito obrigado, Inácio! Isto realmente será útil para mim na cidade.
    E João Bratsch o aceitou (o dinheiro), enfiou-o no bolso e foi para casa para se preparar para ir até a cidade grande e comprar a indumentária.
    O que vocês acham? Ele usou todo o dinheiro para se vestir, ou não? Claro que não! Ele comprou uma fatiota de segunda mão em um brechó e foi de carona ida e volta à cidade. E não comeu nada lá! Resultado: lucrou um bom naco de dinheiro.
    Mas com o Carlos Berger era bem diferente: ele sempre fazia tudo para que tudo corresse em ordem. Tudo tinha que fechar no cálculo e se alguém o queria trair, ele ficava possesso e lhe dava um sermão.
    Carlos Berger era o homem em quem por certo todos deveriam se espelhar. Não existia ninguém que não o respeitasse e todos tomavam seu exemplo.
    Alguns anos atrás, Carlos Berger tinha uma linda filha adolescente que se chamava Francesca. Era um belíssima garota em seus dezesseis anos e nunca havia namorado.
    Um belo dia, no baile de Kerbb em Harmonia, ela conheceu um rapaz que era da cidade. Ele era possante, cinco anos mais velho que ela e tinha seu próprio carro, um flamante corcel setenta e dois.
    Uma semana depois que haviam se conhecido, no fim de semana, ele foi passear na casa dela para conhecer seus pais.
    Com Carlos Berger era seu pai, ele meticulosamente observava todo o movimento do rapaz a fim de estudá-lo.
    Domingo de manhã eles estavam sentados juntos para conversarem enquanto sorviam um gostoso chimarrão, e como estava mais fresquinho, estavam com o fogão à lenha aceso. Claro, Francesca e sua mãe estavam lá fora lavando roupa.
    Carlos estava com um palheiro na boca e toda a vez em que queria reacendê-lo, abria o fogão e segurava uma acha de lenha acesa no palheiro. No mesmo tempo o rapaz também tinha um palheiro na boca mas usava seus fósforos para acender este palheiro. De repente, a caixinha estava vazia. Então ele pediu fogo para o Carlos. Então o Carlos falou:
    - Rapaz, tu não serves para ser meu genro! Tu não és econômico e não te preocupas com todos os detalhes. Olha: olha, olha direitinho para tuas mãos! Desperdiçaste toda a manhã o fogo que tinhas à mão dentro do fogão.
    O rapaz arregalou os olhos e perguntou:
    - Sim, mas o que o fogo tem a ver com Francesca?
    - He, he, he, rapaz: Francesca é o fogo grande como o do fogão na tua frente. E tu, haverás de te preocupar com chaminhas ocasionais como as dos palitos de fósforo assim como as garotas ocasionais como estas que existem por aí. Isto não me serve como genro!

(Qualquer semelhança é mera coincidência) 



segunda-feira, 10 de maio de 2010

Mensagem do dia das Mães - Mámmai's Tóoh

Ich Senn
Ouça este texto gravado aqui: Hea das graveadne chteck do hia:
(Locução: ÍRIS FINK)


Ich Senn

Ich senn dorrich maine kérwa se wisse geb das en nai plentsie sich faschtérke ted fa ene grosse un chtarke element in di natua gebe.
Ih sin wait gang fa dieses plentsie se tsiie. Ich hon es geschohnt un gefittat mit alla kraft un gedichte wo ich konnt.
Ich senn wait wech geblieb fon alles wo konnt es plentsie fakifte, fassaue oda faschtricke. Di chweia luft is ima fon dieses plentsie wech geschaft geb, un de bodem unna dem klen plentsie is gut gehall geb.
Ich senn bai en haufe doktre geschprung wall es chteckche sich am grinde wóo, fa es fo'm fiiwa ab brande, oda fa fon sainem ohre weh sich wech chaffe ted, un dann bissie chloofe kennt.
Ich senn dann fillmohls nacht's wach geblib fa nôo dem kennt se chaue, un es an mainem kérwa wéerme fa es sich gut fiile un khenne ennschloofe. Ich senn dann fillmohls mit ihnem enngeschloof.
Ich senn hunnat mohls nass geb iwa dain bóderai. Un, obwohl ich alsmohl' krank wóo', honn ich es mea foa geholl als wi es weat wi ene nôdweniche gang in'em rêeche.
Ich sin mit dea in di chuul gang dôrrich dain heffta un dain aufgabe, un hon mit dea gellénnt fa dich khenne aushellfe in de chwirichkhéede fon de chuul.
Ich senn nervêes de hémm geblib, un hon gebeht, iedes mohl wo's du tsum proof in di chuul gang bist.
Ich sin mit dea foll pháin an de tisch gang, wall es maul gans weh getun hat weche de tsenncha wo am raus komme wóore. Fillmohl', honn ma dan es esse gans fadrikt, fa es net braiche se kaue.
Ich senn di, wo bis dich in denna tóoche gefittat honn.
Ich senn mit dea hinna dem bóom chtehn geblib fa das chehne Lisbetche se beôbachte in sainem gang. Do honn ich óoch mich mit fíatsehn ioa gefiilt.
Ich senn óoch rot gib wi's du es eachte mohl es Lisbetche gekusst host un sóost es weat es chehnste medche wo's du am kusse wea'st. Un di kuss, das wóod en
unschultich kuss!
Ich sin mit dea uf de bóol gang un honn gehollef mit dea di medcha raus suche fa se tantse. Ich senn óoh fillmohl' aus'a mich dehémm nervêes geblib wi's du dain programme noh gang bist, un honn êastlich net geschloof bis du dehémm wóost.
Ich sin dorrich maine gedanke mit dea de êaschte tóoh an di órwed gang un hon gehollef raus se finne wi es bessa weat di óorwed mache.
Ich hon mich gefróit wi's du es easchtem mohl gelt an dain óorwed grid host. Ich senn mit dea dai libche tsu háirate fallange gang bai ihne familie. Honn geêngst mit dea an dem hochtsaitstóoh un honn mit dea de rechend wo am falle wód fafluucht.
Ich sin so wait gang in mainen eichnen chritte, das wenn ich solt nommo de selwiche wêech gehn unna alla chloose un chlessa, dêere ich net tswói mohls denke. Ich ted nua meh': "Gewiss, gewiss, ia, ia!" - sóon. Weche was? Wall ich senn dain mámai.

-------------------------------------

Tradução: Eu Sou, Eu Fiquei,

Eu fiquei sabendo pelo meu corpo que uma nova plantinha estava se tornando forte para se transformar num poderoso elemento da natureza.
Eu fui longe para criar esta plantinha. Eu a cuidei e alimentei com toda a força e dedicação que eu podia.
Eu fiquei longe de tudo que pudesse envenenar, estragar ou sufocar a plantinha. O ar pesado sempre foi afastado desta plantinha e a base sob esta plantinha sempre foi bem mantida.
Eu corri para um monte de médicos porque a plantinha estava se formando, para abrandá-la da febre, ou para que fosse liberta da dor de ouvido e assim pudesse dormir um pouco.
Eu então muitas vezes à noite me mantive acordada para olhar por esta criança e aquecê-la junto ao meu corpo para ela se sentir bem e poder adormecer. Então muitas vezes adormeci com ela.
Centenas de vezes me molhei enquanto lhe dava banho. E, apesar de alguma vezes eu estar doente, sempre tomei para mim como isto tudo fosse um caminhar necessário na chuva.
Eu fui com você na escola através dos teus cadernos e dos teus temas de casa, e aprendi contigo para poder ajudá-lo nas dificuldades da escola.
Eu ficava nervosa em casa e rezava todas as vezes em que você ia para escola e tinha que fazer alguma prova.
Eu fui com você cheia de dores para a mesa porque a boca toda doía por causa dos dentinhos que estavam nascendo. Muitas vezes então esmagávamos a comida para você não precisar mastigá-la.
Eu sou aquela, que até quando estava 'naqueles dias' o alimentava.
Eu fiquei parada com você atrás da árvore parada para observar a bela Elisa em seu caminhar. Então eu também me sentia com 14 anos de idade.
Eu também corei quando você beijou a Elisa pela primeira vez e disse a ela que ela era a garota mais linda que já beijara. E o beijo era um beijo inocente!
Eu fui com você no baile e ajudei você a escolher as garotas com quem iria dançar. Eu também fiquei muitas vezes nervosa em casa quando você seguia seus programas e principalmente não adormecia enquanto você não estivesse em casa.
Eu fui através de meus pensamentos com você no primeiro dia de trabalho e ajudei a descobrir a melhor maneira de realizar este trabalho.
Eu também me alegrei quando você recebeu o seu primeiro salário. Eu fui com você pedir sua amada em casamento junto à família dela. Fiquei temerosa com você no dia do seu casamento e maldisse com você a chuva que caía.
Eu fui tão longe com meus próprios passos, que se eu tivesse que novamente seguir o mesmo caminho, através de granizo e fechaduras, não pensaria duas vezes. Eu somente diria: "Claro, claro, sim, sim!" - Por que? Porque eu sou sua mãe.

segunda-feira, 3 de maio de 2010

Eclierun - Esclarescimento

Ouça este texto gravado aqui: Hea das graveadne chteck do hia:


Eclierun:

Fill personen hon mich chon questionead iwa di form wo ich unsere hunsricka daitsch chraiwe, wall si sóon das weat en falsch chraibung form, das es net marken giebt in daitsch an de wétta un das ich in de form wo ich chraiwe tuhn de hunsricka daitsch atrapaliere in sain original form.
Gut, iwa das, hon ich óoch main questionen: weche was hon di lait wo mich crititsire tuhn noch nii ene hunsricka tekst gepléent un hon noch nii en bessa form oda en bekêptnis form gekrint fa di chraibung des chprooch waitahalle?
Es is laicht, wall crititsire is laicht, awa wenn es héest sich gewe fa ene gutes tsu alle, oda fa nics chaffe fa etwas wo soll fa ima blaiwe, alles wett meh chlimma. Un noch wenn es soll en nai form geschribung werde fa ene chprooch wo nohre geschprooch eksistiat.Wenn mea gehn di form fon dem chprooch uf de hoch daitsch setse, chpringt de chprooch fon dem original, un giebt fadaitscht, etwas gans anischta als wi mea es hia chpreche.
Ene ganse laichte eksempel, awa wo di richtich notsion gibt fon dem problem wo is di chraibum betribe ohne di fonetik énnre:
"Di fróo wohnt dort uwe uf dem bérrich in en haus wo meh aus sid als ene chwaineschtall, wall dot lebe unnana hinkle, chwain un lait in dem sêlwiche plats. "
In hunsricka daitsch, ufgelêet an de clássische daitsch gebt es so:
"Dieser frau wo dort über wohnt auf dem berrig in ein haus wo mehr aus siegt alls einer schweinenstall, weil dort leben beinander hinkle, schwein und leute in dem selber platz. "
Es hot gónics se sóon mit de form wo mea do hia chpreche.
Uns're hunsricka daitsch is ene dialekt. Un wenn es so is, es gibt khéhn correct form oda falsch fa de schraiwe wall ea hot khéhn gramatisch un alla formen fa de sich ekspressire sinn waita geschaft gieb dôrrich di chtimm wehrem di ganse sékulem.
Di woahéed is nohre énes: wall es net en oficial chrift form gibt, un wall seine genetste chprooch sistem, fon dem chprooch sich dorrich geholl hot dorrich di ganse sékulem, unsa actual mission is de chprooch halle in sain meascht originell form, chpreche gród so wi unsa foaschtammung hot geschproch un uf das blóod setse di best form fa das de chprooch gelêest giebt un beckept giebt.
In dem sinn, hon ich raus gesucht de hunsricka daitsch uf di portugiesischa fonetisch un emblematisch form setse als so wall nóin un nóintsich protsent fon de lait wo hunsrickisch chpreche, chraiwe de portugiesisch. Es giebt nics meh logisch in dem sinn, wall wen ich wées chraiwe un mich comunikire in portugiesisch, dann wérre ich es óoch wisse chraiwe un mich comunikire in hunsrickisch, wall was énnad is de chprooch un net di pontuatsion un sain chraiwun form.
Ich komme chon tsait meh als tswantsich ioa hunsricka tekste am ufsetse, un ima noch hon ich di hunsricka chrift uf di portugiesischa chraiwun logisch form ufgesetst, wall so, sicha herre unsa lait meh laichtichkhéd fa de chprooch beckeppe wo sain elltre un sain foakomme geschproch hon.
Ich wées das in weltes form kann es bissie incomodire wall ich de chprooch uf di portugiesischa regel form ufgesetst hon, awa, fon de fille leesa wo ich in de gans welt hon, hon ich bis hait noch khéhn reclamatsion grid iwa di form wo ich di facten uf das papia setse.

-----------------------------------

Tradução: Esclarescimento.

Muitas vezes já me foi questionado a forma como eu escrevo o nosso alemão hunsrickisch, dizendo que é uma forma errada de escrever, que não existem acentos no alemão e que do jeito como escrevo atrapalho a língua hunsrickisch na sua forma original de ser.
Bom, quanto a isto, tenho também os meus questionamentos: por que as pessoas que me criticam nunca criaram um texto em hunsrickisch e nunca propuseram uma forma melhor e mais
compreensível de perpetuar nosso alemão através da escrita?
Simplesmente porque criticar é fácil, mas, quando é para se doarem para um bem comum, ou trabalharem de graça em prol de algo que possa ser eternizado, tudo fica muito difícil. Ainda mais se for para criar uma nova escrita para uma língua que só existe falada. Se formos assentar a forma escrita em cima do alemão Clássico, a pronúncia foge do original, vindo a ser 'alemonizada', algo bem diferente da forma como falamos aqui.
Um exemplo bem simples, mas que nos dá a verdadeira noção do problema que é desenvolver uma escrita a fim se sua fonética não mudar:
"Esta mulher mora lá em cima do morro numa casa que mais parece um chiqueiro, pois lá convivem galinhas, porcos e pessoas no mesmo espaço. "
Em alemão hunsrickisch baseado no alemão clássico ficaria assim:
"Dieser frau wo dort über wohnt auf dem berrig in ein haus wo mehr aus siegt alls einer schweinestall, weil dort leben beinander hinkle, schwein und leute in dem selber platz. "
Não tem nada a ver com a forma como nós falamos aqui. Agora, alicerçado no português, esta mesma frase:
"Di fróo wohnt dot uwe uf dem bérrich in en haus wo meh aus sid als ene chwaineschtall, wall dot lebe unnana hinkle, chwain un lait in dem sêlwiche plats."
Nosso alemão hunsrickisch é um dialeto. E, sendo assim, não existe uma forma correta ou errada de escrevê-lo já que ele não tem gramática e todas as formas de se expressar foram
passadas de boca em boca durante todos estes séculos.
A verdade é uma só: como não tem uma forma escrita oficial, e como seu engenhoso sistema de fala, de língua passou estes séculos todos e sobreviveu a tudo, nossa missão atual é de mantermos sua forma o mais original possível da fala, falando tal qual nossos antepassados e colocando no papel a forma melhor de ser lida e interpretada esta língua.
Neste sentido, eu optei por sobrepor a língua hunsrickisch à fonética e emblemática da língua Portuguesa já que 99 por cento das pessoas que falam hunsrickisch escrevem o português. Não existe nada mais lógico neste sentido, afinal, se eu sei escrever e me comunicar em português, também saberei escrever e me comunicar em alemão hunsrickisch, pois o que muda é a língua, mas não a pontuação e a forma de sua escrita.
Venho produzindo textos em alemão hunsrickisch já há mais de 20 anos, e sempre alicercei a língua hunsrickisch na lógica da escrita do português, pois assim com certeza nossas pessoas teriam mais facilidade de assimilarem a língua que seus pais e antepassados falavam.
Sei que em nível de mundo isto pode ter alguns incômodos por eu ter baseado esta língua sobre a regra de pontuação portuguesa, mas, dos inúmeros leitores que possuo no mundo inteiro, até hoje ninguém reclamou sobre esta forma de colocar os fatos no papel.


domingo, 25 de abril de 2010

Bissie Gelô: An de Fakhead Órwed

Ouça este texto gravado aqui: Hea das graveadne chteck do hia:


An de Fakhead Órwed

Es giebt lait wo net tsufriden sin mit sain órwed. Bessa gesóod, di measchte lait sin net tsufride mit sain órwed. Wen ma do noh geht, un sucht, dan find ma lait wo ráckstich solle tsufride sin mit sain órwed, awa do sin fill wo góned tsufride sin mit denna.
Un wenn ma sich ummdenckte tut, dann wet ma beschtimmt wolle wisse: wo kommt das foa?
Es passead gemena tsait weche de nutsung tsu was tsu fa gelt fadine. Un fillmols chmaise di di lait sich an di eascht órwed wo do tsum foaschain kimmt. Awa, dann kennt'e di doch noch sain lieblings órwed noh gehn. Es passead awa net. Weche was? Das is en frage wo net chlimm is antworte: Gemena tsait gehn di lait net sain lieblings órwed noh, wall si sich akomodiad hon, un wisse wi di órwed wo se tuhn, gemacht giebt. Es is de bang tsu etwas náies gehn un nommo alles nái lenne.
Do sin êtliche lait drunna wo so langsam ónfange di unnwillich órwed se liebe, un blaibe dróhn en gans lebe un mache se gut. Das sinn awa mániche nohre.
Di measchte mache di órwed chlecht wenn si si net liiwe. Awa, es importanste is sóon das di lait wo net an sain liblings órwed sin gewe laichta krank un kenn bis kétsa lewe. Es passiat wall di person di meascht tsait sich net gut fiilt, un sich net gut fiile is chóode fa di gesunthéed.
Noch debai dem gewicht, grihn di kunne dan ab wo bedint gewe fon en person wo net génn an sain órwed is.
Fa dea sihn wi êglich sôwas is, fatseele ich was mohl im restaurant passiat is mit enem kunne wo het wolle was esse. Un wea de bedihnt hot wóod net an sain liblings órwed.
De kunne sóod:
- Mann, bring mea ene pastel!
De knecht, hot góned sich gemescht am plats wo'ra gesitst hot, un hot geantwort:
- De is fon gesta!
- Dann, bring mea ene biff!
- De is fon gesta! - Sód nommo de knecht wo góned sich gemescht hot.
Do sód de kunne schon so halwa beláidicht:
- Bring mea dan ene Sandwisch!!!
- De is óch fon gista!
De kunne wust net was sóon. De wód ganz ohne richtung. De knecht hot do waita gesitst, an de tsaitung geplettat wi góniemand dort im restaurant weat. Awa, wall de kunne foll hunga wód, ho'rra nochmol probiat:
- Du wésst doch wênich ene tella mit bohne un ráiss hon fa mich, net?
- Gewiss! - antwort de knecht. - Is awa óoch fon gista!
Do is de kunne awa behs gib. Do sóora:
- Wi mache ich es dann fa etwas fon háit do bedient grihn?
- Ai, komm moie! - Antwort de knecht.

-----------------------------------------

Tradução: No Serviço errado

Tem pessoas que não estã satisfeitas com o seu trabalho. Melhor dito, a maioria das pessoas não estão satisfeitas com o seu trabalho. Se a gente vai atrás, e procura, então se encontra pessoas que simplesmente estão realizadas com o seu trabalho, mas também muitas pessoas não estão satisfeitas com o que fazem.
E quando a gente pensa a respeito, então com certeza gostaria de saber: de onde vem este problema?
Geralmente isto acontece por causa da necessidade de ganhar dinheiro. E muitas vezes as pessoas se atiram no primeiro emprego que aparece. Mas, elas poderiam ainda seguir seu trabalho de preferência. Mas isto não acontece. Por que? Esta é uma pergunta que não é difícil de responder: geralmente as pessoas não trabalham no que gostam porque se acomodaram, e sabem como realizar o trabalho que aprenderam. É o medo de enfrentar uma novidade e aprender tudo de novo.
Tem algumas pessoas que acabam gostando do trabalho que não lhes agradava, ficam a vida toda neste trabalho e o fazem com qualidade. Mas, são só alguns.
A maioria faz um trabalho ruim quando não o amam. Mas, o mais importante é dizer que as pessoas que não estão no seu trabalho de preferência adoecem mais e até tem vida mais curta. Isto acontece porque a pessoa geralmente não se sente bem, e não se sentir bem faz mal para a saúde.
Junto a isto, o que pesa são também as pessoas que são lesadas por quem não gosta de sua profissão.
Para vocês verem como é feio isto, vou contar a história que aconteceu num restaurante, onde entrou um cliente que queria se alimentar. E quem o atendeu, não estava na sua verdadeira profissão.
O cliente disse:
- Senhor, me traga um pastel!
O garçom nem se mexeu do lugar onde estava sentado, respondendo:
- Ele é de ontem!
- Então me traga um bife!
- Ele é de ontem! - Disse mais uma vez o garçom sem se mexer.
Então disse o cliente já meio chateado:
- Então me traga um sanduíche!!!
- Este també é de ontem!
O cliente não sabia o que dizer. Estava completamente desnorteado. O garçom continuou sentado ali, folheando o jornal como se ninguém estivesse no restaurante. Mas, como o cliente estava faminto, tentou mais uma vez:
- Você provavelmente deve ter um prato de feijão e arroz para mim, não?
- Sim! - Respondeu o garçom. - Mas também é de ontem!
Então o cliente ficou brabo. Então disse:
- Como edu faço então para ter servido algo de hoje?
- Então vem amanhã! - Respondeu o garçom.